Storytelling w NGO, tęczowy biznes, impact investing i Danuta odbiera Nagrodę Nobla, czyli #3teksty1akcja 22/2024

Storytelling w NGO, tęczowy biznes, impact investing i Danuta odbiera Nagrodę Nobla, czyli #3teksty1akcja 22/2024

Dzisiaj proponuję artykuł o storytellingu w organizacjach społecznych – na pewno spodoba Wam się Hania Anioł z Ulicówki, artykuł o tęczowym biznesie, raport o impact investingu i świetną piosenkę Danuta odbiera Nagrodę Nobla ze wspaniałego musicalu 1989.

A wracam po tygodniu nieobecności spowodowanej ważnymi sprawami państwowymi, w tym wysłuchaniem publicznym w Kancelarii Premiera :) Zdążyłam też opowiadzieć o S w ESG w Banku BNP Paribas, poznać zwycięzców i zwyciężczynie 27. edycji konkursu Dobroczyńca Roku, poprowadzić zajęcia dla studentów_ek kierunku Customer experience na Akademii Leona Koźmińskiego, przygotować key note’ową inspirację na konferencji Deep dive organizowanej przez Better, mentorować drużyny Startup4Ukraine podczas kolejnej edycji konkurus Econverse, podyskutować o przyszłości filantropii i oczywiście spotykać się z moimi klientami i klientkami podczas konsultacji z ESG i fundraisingu.

W artykule Alekasndry Rodak na blogu Sektora 3.0 ukazał się artykuł poradnikowy o tym jak skutecznie opowiadać historie organizacji społecznych. Przeczytaj i sprawdź, które polskie organizacje robią to naprawdę dobrze.

Jednym z dobrych przykładów jest moja ulubiona kampania Ulicówki i Hania Anioł :) #ToDziała.

„Bełk to taka wieś, położona na Śląsku, niedaleko Rybnika. Działa tam Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Wsi Bełk, które robi naprawdę wiele, aby integrować, łączyć i inspirować do wspólnego działania jej mieszkańców oraz mieszkańców okolicznych miejscowości. Co roku Stowarzyszenie organizuje Ulicówkę, turniej piłki nożnej, w którym biorą udział całe rodziny, zarówno dorośli, jak i dzieci. Zobaczcie, jak o tym niezwykłym przedsięwzięciu opowiada Hania, jedna z zawodniczek Ulicówki. To naprawdę doskonały przykład jak można wykorzystać storytelling w informowaniu o działaniach organizacji. Film został nagrany w ramach kampanii Organizacje Społeczne #todziala.”

Czerwiec to Pride Month, czas solidarności z osobami LGBTQ+. W artykule Marcina Dzierżanowskiego na łamach My Company przeczytacie przemyślenia i porady jak zbudować inkluzywne miejsce pracy.

1. Przykład idzie z góry. Zarządy firm muszą rozumieć i szczerze wspierać działania DEI. Zlecenie działań w tym obszarze HR-om „bo jest teraz taki trend i my musimy” nie przyniesie dobrych rezultatów. (Rafał Dembe)

2. Pamiętaj, że to proces, do którego należy nie tylko tworzenie procedur, ale także szkolenia, spotkania, sieci pracownicze itp. (Grzegorz Miecznikowski)

3. Staraj się o dopasowanie człowieka do pracy w zależności od jego kompetencji, umiejętności i tego, co lubi robić. Każdy ma jakieś przewagi i zdolności i warto to wykorzystać. (Yga Kostrzewa).

grafika Impact Europe

Co to znaczy inwestować z pozytywnym wpływem społecznym i środowiskowym? Impact investing może być mostem między wpływem społecznym a biznesem. Nowy raport Impact Europe na temat korporacyjnego impact investing pokazuje, z czego ten most jest zbudowany i jak po nim chodzić.

„Companies and corporate foundations can adopt diverse approaches to engage in impact investing. Each approach presents shared benefits between what’s good for business and what’s good for positive impact on people and planet: win-wins. The motivations and insights of practitioners inform a comprehensive picture of impact investing in a corporate setting, culminating in a practical guide to getting started.


The report outlines key characteristics of impact investing — intentionality, measurability and additionality — in order to clarify its benefits for people and planet. We explore how impact investing differs from other approaches on the continuum of capital, like catalytic grant-making or sustainable finance.

The report identifies the main drivers to engage in impact investing:
– adopting an innovative and holistic strategy,
– collaborating with new stakeholders
– balancing impact and profit.

Widziałaś_eś musical 1989 w Teatrze im. Juliusza Słowackiego albo w Teatrze Muzycznym w Gdyni? Mnie na razie udało się obejrzeć go tylko w TVP1, ale bardzo chcę zobaczyć go też na żywo, bo scenografię i muzykę ma wspaniałą!

Posłuchaj jednej z piosenek o tym jak Danuta odbiera Nagrodę Nobla!



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Prawa Ziemi, pinkwashing, prezydentki Meksyku i Islandii oraz apel aktywistek o udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego, czyli #3teksty1akcja 21/2024

Prawa Ziemi, pinkwashing, prezydentki Meksyku i Islandii oraz apel aktywistek o udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego, czyli #3teksty1akcja 21/2024

Dużo się dzieje :) dlatego w tym tygodniu newsletter lekko opóźniony.

Proponuję Wam artykuł o miejscu Ziemi i jej prawach w kapitaliźmie, przestrogi przed pinkwashingiem, krótką historię nowych prezydentek Meksyku i Islandii oraz apel 4 pokoleń aktywistek o udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

Światowy Dzień Środowiska (5 czerwca) to dobry czas na reflekcję o naturze i jej prawach. Pisze o tym Joanna Wis-Bielewicz w artykule w Krytyce Politycznej, z którą niedawno rozmawiałyśmy także o książce Aktywna nadzieja, Joanna Macy i Chris Johnstone (nadal na mojej czytelniczej liście):

„Walka o prawo rzek do pozostawania czystymi czy prawo drzew do wzrostu zmienia sposób myślenia o środowisku naturalnym, dominujący w epoce rozwoju przemysłowego, gdzie przyroda stała się zasobem do wykorzystania.

Wzrost gospodarczy, święty Graal epoki rozwoju przemysłowego, opiera się na prostej zasadzie budowania wartości finansowej przedsiębiorstw poprzez zużywanie zasobów naturalnych. Wartość drzewa oceniana jest po ilości drewna, które może być pozyskane po jego ścięciu, a wartość wody po liczbie butelek, w które została spakowana i w których może zostać sprzedana.

Osobowość prawna przyznana Matce Naturze w Ekwadorze i Boliwii, rzekom Whanganu w Nowej Zelandii, Magpie w Kanadzie czy lagunie Mar Menor w Hiszpanii przybliża nas do zrozumienia świata w sposób, w jaki widzą go pierwsze narody żyjące często w najdalszych zakątkach Ziemi. Maorysi, Inuici czy plemiona Amazonii wciąż pamiętają, że są częścią sieci życia na Ziemi – i że od natury zależy ich los.

My, mieszkańcy „cywilizowanego” świata późnego kapitalizmu, zatraciliśmy tę pamięć. Zawładnęła nami antropocentryczna wizja rzeczywistości, w której człowiek „czyni sobie ziemię poddaną” – czyli jest właścicielem ziemi, a wraz z prawem własności nabywa prawo do jej eksploatacji i dewastacji.(…)

W 2008 roku konfederacja we współpracy z Pachamama Alliance doprowadziła do uznania przez Ekwador (jako pierwsze państwo na świecie) osobowości prawnej Matki Natury. Artykuł 71 ekwadorskiej konstytucji stanowi, że „Natura, inaczej Pacha Mama (Matka Natura), w ramach której życie trwa i rozwija się, ma prawo do integralnego szacunku dla swojego istnienia, trwania i regeneracji swoich cykli, struktury, funkcji i procesów ewolucyjnych”.

Jeśli w czerwcu nagle odkrywasz, że jest miesiąc dumy i zmieniasz logo swojej firmy na tęczowe – przeczytaj tekst Michała Pyzika napisany dla Divercity+ o tym jak nie stosować pinkwashingu:

„Jeśli chcesz zaprojektować i wdrożyć działania specyficznie dla tej grupy osób, warto zadać sobie pytanie – czy moja akcja/kampania/produkt realnie wpłynie na poprawę sytuacji osób LGBT+? Po czym to poznam? Jak to zmierzę? Planuj zatem konkretne, mierzalne działania. Pamiętaj przy tym, że akcje, które zaplanowane są z okazji pride month i są skierowane do wewnątrz organizacji również mogą być bardzo wartościowe i potrzebne i to od nich warto zacząć tęczowe aktywności.

Możesz na przykład zacząć od wdrożenia w organizacji języka niewykluczającego, od weryfikacji primingu na www, czy sposobu, w jaki projektujemy i komunikujemy o benefitach w organizacji – np. urlop rodzicielski możesz zaprojektować również dla „drugiego rodzica” zamiast dla ojca dziecka, pakiet medyczny adresuj do „osoby zatrudnionej i jej osoby partnerskiej” w miejsce „żony/męża pracownika”. Są to inicjatywy realnie przeciwdziałające dyskryminacji pośredniej, a ich komunikacja może wzmocnić poczucie przynależności i włączenia.”

Świat zrównoważonego rozwoju zyskał dwie sojuszniczki na najwyższym szczeblu – nowe prezydentki Meksyku i Islandii.

61-letnia Claudia Sheinbaum wygrała wybory prezydenckiej w Meksyku w I turze, zdobywając 59,35% głosów i jest pierwszą kobietą na tym stanowisku w ponad 200-letniej historii tego kraju.

Przed zaangażowaniem się w politykę Claudia Sheinbaum skupiała się na karierze naukowej. Pracowała jako klimatolożka – z wykształcenia jest fizyczką i inżynierką energetyki.  W polityce obecna od 2000 roku. Uczestniczyła w przygotowaniu raportu #IPCC 4go i 5go cyklu, była jedną z członkiń III grupy roboczej, która zajmuje się zagadnieniem mitygacji. W latach 2018-2023 była burmistrzynią miasta Meksyk.

„Dziękuję narodowi Meksyku, to jest wasz triumf, 2 czerwca ponownie przeszliśmy do historii. Niech żyje Czwarta Transformacja! Niech żyje Meksyk!” – napisała nowa prezydentka w mediach społecznościowych.

Z ciekawością będę obserwować Jej prezydenturę!

Ljósmyndari : Aldís Pálsdóttir

Tymczasem w Islandii prezydentką została Halla Tómasdóttir zdobywając 34.15% głosów (drugie i trzecie miejsce w wyborach również zajęły kobiety.

Vigdís Finnbogadóttir, która jako pierwsza kobieta na świecie została wybrana na urząd prezydencki w Islandii w 1980, miałam okazję poznać podczas spotkania klubu byłych prezydentek i premierek, do którego należy moja pierwsza szefowa Hanna Suchocka :)

55-letnia Tomasdottir jest ekonomistką, nauczycielką i wykładowczynią, pracowała w działach kadr i na stanowiskach kierowniczych w międzynarodowych korporacjach, a także na Uniwersytecie w Reykjaviku. Pełni także funkcję dyrektorki generalnej „The B Team” – globalnej organizacji non-profit zrzeszającej liderów_ki biznesu i społeczeństwa obywatelskiego, pracującej na rzecz promowania praktyk biznesowych skupionych na ludzkości i klimacie.

grafika Avaaz

W niedzielę wybory do Parlamentu Europejskiego. Czy masz już swojego kandydata albo kandydatkę? Ja mam trudny wybór, bo z mojego okręgu kandyduje wiele znajomych osób i jeszcze nie wiem na kogo, ale wiem, że na pewno ZAGLOSUJĘ!

Z apelem, o udział w wyborach (który możesz także podpisać na stronie Avaaz) zwróciły się też aktywistki z czterech pokoleń:

Do wszystkich, którym zależy na wolności:

Jesteśmy Waszymi córkami, matkami, babciami i siostrami. Piszemy do Was w chwili poważnego zagrożenia. Władza w Unii Europejskiej może wpaść w ręce ludzi, którzy chcą ją zniszczyć.

Nadzieja i determinacja to siły, które potrafią wydobyć nas z ciemności. Doświadczyłyśmy tego same, gdy stawałyśmy do walki wspólnie z tysiącami innych – i wygrywałyśmy. Potrzebujemy ich również teraz.

Ekstremiści szerzą nienawiść i strach, aby nas podzielić. Atakują mniejszości pod pretekstem dbania o bezpieczeństwo, depczą prawa kobiet i osób LGBT+ i grożą wycofaniem się z ochrony klimatu.

Reprezentujemy cztery pokolenia Polek, które walczyły i nadal walczą o wolność, demokrację i bezpieczną przyszłość.

W 1944 roku walczyłyśmy o wolność.
W 1989 roku walczyłyśmy o wolność i demokrację.
Teraz walczymy o równość i godność oraz przyszłość dla WSZYSTKICH.

Wolność, demokracja, prawa człowieka i natura potrzebują obrony. To jest nasze zadanie na dziś.

Zjednoczona, pokojowa Europa kiedyś wydawała się niemożliwa. Udało się ją stworzyć. Dziś jest coraz bardziej zagrożona.

W tę niedzielę zagłosujmy, stawmy czoła nienawiści – wspólnie i z nadzieją.

Anna Przedpełska-Trzeciakowska (97 lat), uczestniczka Powstania Warszawskiego
Danuta Kuroń (75 lat), działaczka „Solidarności” w okresie PRL
Marta Lempart (45 lat), działaczka Strajku Kobiet
Dominika Lasota (22 lata), aktywistka związana z Inicjatywą Wschód

W tę niedzielę idź na wybory i zagłosuj!



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Czy Wikipedia jest nadal potrzebna, od aktywizmu do biznesu, kobiety w zarządach i siej len, czyli #3teksty1akcja 15/2024

Czy Wikipedia jest nadal potrzebna, od aktywizmu do biznesu, kobiety w zarządach i siej len, czyli #3teksty1akcja 15/2024

Intensywny tydzień może zmęczyć nawet ekstrawertyków ;) ale nie żałuję wspaniałych spotkań i rozmów podczas Targów Idei ESG Forum Odpowiedzialnego Biznesu, Forum Zrównoważonego Rozwoju Forbesa czy też 5-lecia Forbes Women Polska. Dobrze było spotkać się z młodymi ludźmi z całej UE na konferencji Erasmusa i po raz kolejny być wolontariuszką akcji Żonkile w 81. rocznicę powstania w Getcie Warszawskim.

A dzisiaj proponuję rozmowę z Natalią Ćwik o tym czy w erze AI potrzebujemy nadal Wikipedii, „podwójny” wywiad o rozwoju osobistym, aktywizmie i pracy impaktowej z Dobrosławą Gogłozą, raport Deloitte o kobietach w zarządach i radach nadzorczych oraz akcję siania lnu.

  • Czy Wikipedia jest najlepszym lekarstwem na dezinformację i jaka jest jej rola w erze generatywnej sztucznej inteligencji?
  • Dlaczego strona główna Wikipedii jest tak oldschoolowa i czy kiedykolwiek pojawią się na niej reklamy?
  • Jak samoorganizuje się społeczność wikipedystów i wikipedystek oraz co trzeba zrobić, żeby wejść w jej szeregi?

To tylko kilka z pytań, które na blogu Sektora 3.0 zadałam Natalii Ćwik (z którą zawsze lubię rozmawiać, bo jest niezwykle mądrą osobą! :), dyrektorce Stowarzyszenia Wikimedia Polska, organizacji, która wspiera osoby edytujące polską wersję największej internetowej encyklopedii.

Posłuchajcie i poczytajcie!

W tym podcaście przepytywałyśmy się nawzajem z Dobrosławą Gogłozą (która zawsze imponuje mi książkami, które czyta ;), założycielką Doing Good – serwisu, który pomaga ludziom znaleźć pracę z sensem. A rozmawiamy m.in.

  • o karierze zawodowej opartej na pracy z sensem
  • o startupach pozytywnego wpływu
  • o tym jakie studia wybrałybyśmy dzisiaj
  • czego nas nauczył_a pierwszy szef_owa
  • jak się do tego mają Talenty Gallupa?
  • i czego uczymy się od swoich mężów?

Jeśli uda nam się zainspirować Was do wybraniu pracy z sensem i impaktem, to oczywiście będziemy to sukces!

Nowe regulacje prawne, w tym tzw. dyrektywa Women on boards, wprowadzają dla spółek wymogi związane bezpośrednio lub pośrednio z równą reprezentacją płci w organach zarządczych.

Klub SheXO i Program Rad Nadzorczych Deloitte przygotowały raport poświęcony równości i przywództwa kobiet w radach nadzorczych i zarządach.

„Tylko 17% stanowisk w zarządach i radach nadzorczych spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie zajmują kobiety. W 120 Radach Nadzorczych, z ok. 400 notowanych firm, występuje tylko jedna kobieta na skład kilku lub kilkunastoosobowy.”

Ósma edycja raportu Deloitte Global Boardroom Program „Women in the boardroom – a global perspective” pokazuje, że pomimo wysiłków kobiety nadal zajmują mniej niż jedną czwartą miejsc w zarządach na świecie (23,3%), co stanowi wzrost o zaledwie 3,5 p.p. od 2022 r. Przy takim tempie zmian możemy spodziewać się parytetu w zarządach do 2038 roku. Szczególnie uderzające są dane dotyczące przewodniczących i prezesów – kobiety zajmują odpowiednio zaledwie 8,4% i 6% tych stanowisk w ponad 18 tys. firm uwzględnionych w badaniu. Oznacza to, że przy obecnym tempie zmian parytet będzie musiał poczekać do 2073 r. w przypadku przewodniczących i do 2111 r. w przypadku prezesek.

Zachęcam Was do zapoznania się z całym Raportem.

Na profilu edukatorki przyrodniczej Marty Jermaczek-Sitak znalazłam ciekawą akcję, do której i Was zachęcam, czyli Siej len!

„Len jest tani. Możesz kupić w sklepie zwykłe siemię lniane, takie do jedzenia, i posiać. Kosztuje około 10-15 zł za kg, co wystarcza na obsianie 100-200m2.

Jest piękny. Ma cudowny kolor. Kwitnie od czerwca do lipca, czasem sierpnia. Łan kwitnącego lnu wygląda jak niebo na ziemi. Kiedyś był to częsty widok w krajobrazie naszych wsi, obecnie naprawdę jest rzadki. W latach 80. XX w. uprawiano go jeszcze w Polsce ok.100 tys. ha, obecnie zaledwie 3-4 tys. ha. Związane z nim były unikalne gatunki roślin, które obecnie są bardzo rzadkie lub całkiem w Polsce wymarły, jak np. kanianka lnowa.

Rośnie na byle czym, nie lubi tylko bardzo suchego, ale na gorszej glebie po prostu będzie mniejszy. W każdym razie jest łatwy w uprawie – wystarczy go posiać wczesną wiosną, przykryć ziemią, daje radę z przymrozkami.

Po przekwitnięciu tworzy śliczne złociste kuleczki – torebki, z których każda zawiera 10-12 nasion. Po przekwitnięciu len też jest ładny i dekoracyjny.

Możesz zebrać nasiona do ponownego wysiewu, ale możesz zrobić z nich olej albo posypać chleb. Możesz zrobić z przekwitniętego lnu piękne ozdoby, bukiety, wianki, laleczki-motanki, albo wyściółkować nimi grządki. Słomą lnianą ocieplano też stropy. Pozyskiwanie włókien to wyższy stopień wtajemniczenia, ale może warto odnowić tę umiejętność, kiedyś znaną każdemu dziecku?

Len kwitnący jest pokarmem dla owadów zapylających, a owocujący – dla ptaków. Dlatego – jeśli nie masz pomysłu na wykorzystanie przekwitniętych roślin – zostaw je, znajdą się chętni.

Po prostu obsiej nim wolny kawałek ogródka, a nawet skrzynkę na balkonie, zamiast kupować kolejnego jednorazowego egzota hodowanego w torfie. Albo pseudołączkę, która zresztą pewnie zawiera też domieszkę lnu.

Warto. Niech się niebieszczy 💙 „.



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Sekretarz Generalna ONZ, polskie samorządy, dekarbonizacja firmy i nagroda Karty Różnorodności, czyli #3teksty1akcja 13/2024

Sekretarz Generalna ONZ, polskie samorządy, dekarbonizacja firmy i nagroda Karty Różnorodności, czyli #3teksty1akcja 13/2024

To był tydzień, w którym pochłonęły mnie kwitnące magnolie i wiśnie i zaczęłam się zastanawiać czy zamiast 3 tekstów nie przesłać Wam album z kwiatami, które udało mi się uwiecznić w Powsinie i innych miejscach Warszawy, ale przecież nie zapisywaliście się na newsletter botaniczny ;) Oprócz tego nagrałam podcast, udzieliłam wywiadu, który będzie elementem nowej publikacji, zagłosowałam, odebrałam swój pakiet wolontariuszki akcji Żonkile i udało mi się ukryć urodziny, bo nie miałam w tym roku ochoty na ich huczne świętowanie.

A dzisiaj artykuł o potencjalnych kandydatkach na stanowisko kolejnej Sekretarz Generalnej ONZ, podcast z Kubą Wygnańskim o samorządności, samorządach i wyzwaniach, które stoją przed Polską lokalną, raport fundacji Climate Strategies Poland o dekarbonizacji firmy oraz OSTATNI dzień, w którym możecie zagłosować i zadecydować kto dostanie Nagrodę Karty Różnorodności.

Moja przyjaciółka, która współpracuje na co dzień z ONZ podrzuciła mi artykuł obrazujący ciekawą dyskusję toczącą się w ramach tej organizacji odnośnie stanowiska Sekretarza Generalnego.

Co musi się stać, żeby na czele Narodów Zjednoczonych stanęła kobieta?

Michelle Bachelet, dwukrotna prezydentka Chile i była Komisarka UN ds. praw człowieka, Mia Mottley, premierka Barbados, María Fernanda Espinosa Garcés, była ministra spraw zagranicznych Ekwadoru i prezydentka Zgromadzenia Ogólnego ONZ i Amina Mohammed, wice Sekretarz Generalna i była ministra środowiska Nigerii dostały w wewnętrznym sondażu najwięcej głosów.

„After nearly 80 years, the male monopoly of the UN’s highest office must end,” Marissa Conway, chief executive of UNA-UK, wrote in an email to PassBlue. “It’s time for member states to walk the gender equality talk and appoint a woman Secretary-General. States must take this opportunity to help restore faith in the UN and demonstrate that diverse and inclusive leadership is vital to achieving a more equal, sustainable, and peaceful world.”

O innych potencjalnych kandydatkach przeczytacie w artykule PassBlue, a dyskusję o przywództwie w ONZ z pewnością będę śledzić.

Wiecie, że Kuby Wygnańskiego zawsze warto słuchać, a zwłaszcza kiedy znamy już wyniki wyborów samorządowych.

O tym:

  • jak rozumieć subsydiarność,
  • dlaczego potrzebujemy roztropności,
  • dlaczego w ponad 400 miastach w Polsce nie zgłoszono żadnego kontrkandydata_ki na stanowisko wójta, burmistrza czy prezydenta,
  • czy identyfikacje partyjne pomagają,
  • o tyranii kuzynów,
  • dlaczego jesteśmy państwem przesztywnionym,
  • o dobru wspólnym,
  • czy burmistrzownie mogą rządzić światem

i nie tylko mądrze opowiada Kuba w podcaście Więzi.

Posłuchajcie!

Fundacja Climate Strategies Poland testowała moją cierpliwość tym raportem ;), ale nareszcie jest i warto się z nim zapoznać.

W raporcie „Samo raportowanie nie ochroni klimatu. Dekarbonizacja firmy – konkurencyjność klimatyczna 2.0” pokazano rosnącą lukę w zakresie zarządzania klimatycznego i realnej dekarbonizacji polskich firm względem ich zagranicznych partnerów i konkurentów.

Jak czytamy w raporcie, polscy przedsiębiorcy czekają na rozwiązania systemowe, tymczasem realna zmiana wymaga proaktywnego przygotowania się na warunki konkurencyjne i jest możliwa tylko dzięki zaplanowaniu i wdrożeniu rzeczywistej dekarbonizacji firmy.

Autorzy i autorki raportu stawiają tezę, że na samym wzroście świadomości i raportowaniu klimatycznym wyzwanie się nie kończy. To dopiero punkt wyjścia do dalszych, realnych działań. Tej świadomości wciąż brakuje polskim firmom, co może osłabiać ich pozycję konkurencyjną.

Raport stanowi próbę odpowiedzi na pytania, w jakim punkcie znajduje się dziś polski biznes, jeśli chodzi o zrozumienie zmiany klimatu i jej wpływu na rzeczywistość, a także na ile skutecznie raportuje swoje działania. Czy jest gotowy do włączenia wątków klimatycznych do swoich strategii oraz realnego dekarbonizowania swojej działalności? A przede wszystkim – co konkretnie powinien robić w zakresie realnej dekarbonizacji firmy i jak należy się do tego zabrać.

Celem raportu jest też pokazanie praktycznego wymiaru dekarbonizacji firmy w Zakresie 1 i 2 oraz zmobilizowanie polskich firm do zarządzania emisjami w Zakresie 3.

Raport można bezpłatnie pobrać na stronie Fundacji.

Nagroda Karty Różnorodności przyznawana jest firmom, organizacjom, samorządom i instytucjom aktywnym w zakresie upowszechniania wartości DEI (diversity, equity, inclusion – różnorodność, równość, włączanie) w Polsce, w tym w szczególności w obszarze promocji i zarządzania różnorodnością w miejscu pracy.

Głosowanie internatów i internautek trwa do 10 kwietnia 2024 r. 

Do tegorocznej edycji przesłano 129 zgłoszeń. Swoje inicjatywy z obszarów różnorodności, równości i włączania mogły zgłaszać firmy o dowolnej wielkości, samorządy, organizacje pozarządowe, uczelnie wyższe, instytucje kultury oraz instytucje publiczne.

Nagrody Karty Różnorodności zostaną przyznane w trzech kategoriach:

  • DEI w biznesie,
  • DEI w sektorze pozabiznesowym
  • DEI w samorządach.

W kategorii DEI w biznesie zostaną wyłonieni laureaci_tki w obszarach:

  • Partnerstwo – nagroda za współpracę międzysektorową przy realizacji działań na rzecz zarządzania różnorodnością.
  • Aktywizm korporacyjny – nagroda za zabranie głosu w sprawie ważnej społecznie
  • Prawa dziecka w biznesie – nagroda za respektowania praw dzieci w kontekście oddziaływania podmiotu.
  • Wolontariat pracowniczy – nagroda za projekt wolontariacki związany z zarządzaniem różnorodnością.
  • Nowatorskie podejście – nagroda za nowatorskie działanie na rzecz zarządzania różnorodnością.

Przeczytaj zgłoszone projkty i zagłosuj dzisiaj!



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Ryzyka ESG, kulisy Szlachetnej Paczki, dyrektywa Women on Boards i kobiety w Wikipedii, czyli #3teksty1akcja 9/2024

Ryzyka ESG, kulisy Szlachetnej Paczki, dyrektywa Women on Boards i kobiety w Wikipedii, czyli #3teksty1akcja 9/2024

Tydzień wcale nie był tak wiosenny jak powinien, ale udało mi się dotrzeć na świętowanie urodzin koleżanki, Dnia Kobiet u ambasadora USA i ciekawe rozmowy o fundraisingu przy pizzy ;) Zaczynam też kolejną edycję programu mentoringowego BCG #EmpowerPL+UA i wyruszam w podróż z moim nowym mentee Michałem.

Dzisiaj proponuję Wam podcast o ryzykach ESG, wywiad z prezeską Szlachetnej Paczki, wywiad o potencjale kobiet i dyrektywie Women on Boards oraz edycję haseł o kobietach w Wikipedii.

Czym są ryzyka ESG? Jak najlepiej scharakteryzować ryzyka ESG? Można je określić jako obustronny, wzajemny wpływ pomiędzy organizacją lub instytucją a otoczeniem- zarówno tym środowiskowym, społecznym jak i prawnym. Dotychczasowe, kształtujące się regulacje skupiają się przede wszystkim na tym, czym właśnie są te powyższe ryzyka, ale rzadko kiedy określają, jak nimi zarządzać.

Posłuchajcie podcastu POLSIF Talks, w którym rozmawiają Maria Krawczyńska-Kaczmarek, dyrektorka Forum Odpowiedzialnego Biznesu oraz Monika Czokajło, dyrektorka Biura ESG w Banku Gospodarstwa Krajowego.

Joanna Sadzik nie tylko robi wspaniałą robotę w ramach Szlachetnej Paczki, ale też umie opowiadać o tym jak mądrze pomagać, pozyskiwać wolontariuszy i wolontariuszki i nie uzależniać od pomocy. Przeczytajcie cały wywiad z prezeską:

„Mądrą pomocą jest też wsparcie w wypadkach losowych. W zeszłym roku pomagaliśmy 40-letniej kobiecie, której podczas wakacji utonął mąż, przez co została sama z dzieckiem. Ta pani nie mogła się pozbierać po tym wydarzeniu, co chyba łatwo sobie wyobrazić. Zmagała się z problemami psychicznymi, straciła pracę i została z dzieckiem, 500 plus i zasiłkiem dla bezrobotnych. Zabrakło kogoś, kto by jej pomógł w tych pierwszych miesiącach. Na szczęście trafiła na mądrych wolontariuszy, którzy mieli czas, by z nią rozmawiać. Skierowali ją do ośrodka interwencji kryzysowej, gdzie otrzymała pomoc psychologiczną.

W paczce od nas dostała zapas podstawowych rzeczy: środków czystości i żywność, ale też to, co najważniejsze w naszym projekcie, czyli pakiet nadziei i wsparcie od darczyńców. Dostała od nich kontakty i oferty pomocy w znalezieniu pracy, gdy już poczuje się gotowa na ten krok. Otrzymała wsparcie emocjonalne od wolontariuszy, ale też wiedzę, że na tym świecie są ludzie, którzy na podstawie kilku zdań o jej rodzinie, zdecydowali się jej pomóc i to nie w taki sposób, że wkładali do tej paczki cokolwiek, tylko bardzo ich interesowało, co było jej potrzebne. Do tej paczki dołożono wiele specjalnych rzeczy od siebie. Wolontariusze dowiedzieli się, co byłoby szczególnym prezentem pod choinkę dla jej córki i np. w jakim kolorze, i ten prezent znalazł się w paczce.

Osoby, które są w trudnej sytuacji materialnej bardzo często myślą, że one kompletnie na to nie zasługują. Wstydzą się powiedzieć, że wśród garnków, które chcieliby dostać, dobrze, żeby była patelnia, bo wszyscy lubią naleśniki. Wstydzą się o tym mówić, bo wydaje im się, że wtedy będą postrzegani jako osoby bardzo wymagające lub roszczeniowe. Tak naprawdę ta patelnia często oddaje to, co tracą razem z materialnymi rzeczami: godność i poczucie, że nadal są wartościowi.”

Wydany w zeszłym roku raport fundacji Liderek Biznesu „Kobiety w spółkach giełdowych” pokazuje, że problem nierównowagi płci w zarządach i radach nadzorczych ciągle istnieje.

W wywiadzie z red. Anitą Błaszczak, Iwona Kozera, założycielka fundacji Liderek Biznesu, której głos zawsze cenię, analizuje także przygotowanie polskich firm do dyrektywy Women on board, która już od 2026 roku wymusi bardziej różnorodny skład ciał zarządczych.

A jak przekonać sceptyków kolejnej unijnej regulacji?

Jak już mówiłyśmy, o potrzebie zwiększenia różnorodności płci trzeba zacząć mówić językiem strat. I bardzo wyraźnie stawiać odpór przeciwnikom tej dyrektywy, w tym poglądom, że ona spowoduje powoływanie do zarządów lub rad nadzorczych kobiet o nieodpowiednich czy niedopasowanych kwalifikacjach. Absolutnie nie zgadzam się z tym, że nie mamy kobiet z odpowiednimi kwalifikacjami. Mamy ich bardzo wiele. Ważne jest jednak, jak firmy podejdą do spełniania warunków dyrektywy – przede wszystkim czy przygotują się do tego procesu już wcześniej, a nie miesiąc przed wejściem regulacji w życie. (…)

Czasu na wdrożenie tej dyrektywy naprawdę nie ma dużo. Dwa lata to niewiele, gdy mówimy o zmianach na najwyższych szczeblach a także o całym procesie zmian, który ma doprowadzić do wyłonienia wewnętrznie kandydatek, lub zrekrutowania kobiet o odpowiednich kompetencjach z zewnątrz. Wymaga to bardzo dużo pracy w stworzeniu wewnętrznej kultury organizacyjnej, która ułatwi ten proces, czasami bardzo drastycznej zmiany. Na liście „maruderów” w naszym raporcie są spółki, które mają zero kobiet w zarządzie i zero kobiet w radzie nadzorczej. Nie wystarczy jednak, że powołają jedną kobietę do zarządu, by spełnić wymóg 33 proc. udziału we władzach. Jeśli zaraz nie nastąpi kolejny krok, to taka zmiana może przynieść odwrotne efekty. Jedna osoba nie zmieni kultury zarządu ani nie zapewni tam różnorodności. Trzeba więc stworzyć taką kulturę organizacyjną, by te kobiety w zarządach i w radach nadzorczych miały szanse działania, by były przykładem korzyści z różnorodności, by ich poglądy miały realny wpływ na organizację.

grafika Wikimedia Polska

Wikimedia Polska kolejny już rok organizuje konkurs edycyjny (𝙉𝙞𝙚)𝙯𝙣𝙖𝙣𝙚 𝙠𝙤𝙗𝙞𝙚𝙩𝙮 𝙒𝙞𝙠𝙞𝙥𝙚𝙙𝙞𝙞, promujący wkład kobiet w wolną wiedzę.

Wikimedia Polska wykorzystuje moc Wikipedii i projektów siostrzanych, aby pokazać i przypomnieć niezwykłe osiągnięcia kobiet, które kształtowały naszą historię i współczesność, ale których historie często pozostają nieopowiedziane, zapomniane lub nieznane.

Przez cały marzec w ramach akcji (𝙉𝙞𝙚)𝙯𝙣𝙖𝙣𝙚 𝙠𝙤𝙗𝙞𝙚𝙩𝙮 𝙒𝙞𝙠𝙞𝙥𝙚𝙙𝙞𝙞 można edytować, tworzyć i uzupełniać biogramy wybitnych kobiet, które zasługują na to, by ich historie były znane i doceniane przez wszystkich.

Ty też możesz dołączyć do edycji!

Popraw artykuł, napisz nowe hasło, przetłumacz hasło z innego języka, pomóż promować wydarzenie!

Wspólnie możemy uczynić wolną wiedzę jeszcze bardziej różnorodną i inkluzywną.



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Cohousing seniorek, przyszłość UBI, Inspirownik o kampaniach społecznych i Baza Historii Kobiet, czyli #3teksty1akcja 8/2024

Cohousing seniorek, przyszłość UBI, Inspirownik o kampaniach społecznych i Baza Historii Kobiet, czyli #3teksty1akcja 8/2024

Tydzień w którym chińska giełda wprowadza obowiązkowe raportowanie dla swoich spółek, a Rada UE po 4 latach debat i dyskusji nie przyjmuje dyrektywy CSDDD.

Tydzień, w którym przypadają: 90.rocznica urodziny Jacka Kuronia i 92. rocznica urodzin prof. Bronisława Geremka, a ja wróciłam do spacerów mentoringowych i świętowałam obronę doktoratu mojej koleżanki.

Dzisiaj proponuję Wam społeczną innowację dla starszych kobiet przetestowaną w Rybniku, najnowsze fakty o bezwarunkowym dochodzie podstawowym w wywiadzie z dr Maciej Szlinder, prezesem Polskiej Sieci Dochodu Podstawowego, Inspirownik o efektywnych kampaniach społecznych oraz Bazę Historii Kobiet.

Ta innowacja społeczna skradła moje serce i myślę sobie jak bardzo zmieniłaby życie wielu starszych kobiet, gdyby udało się skalować ją w kolejnych miastach. A o idei cohousing rozmawiałam też z wieloma moimi koleżankami i jest to naprawdę kusząca propozycja.

„Ten rybnicki eksperyment miał potrwać „do pierwszej kłótni”, a trwa już prawie dwa lata. Trzy seniorki z Rybnika zamieszkały razem w wyremontowanym lokalu komunalnym. Pomysł powstał, by wspierać wdowy, które mają problem z utrzymaniem domów. Ich mieszkania i domy często bywają zbyt duże dla jednej osoby, nieocieplone, ogrzewane kopciuchami, „kozami” i najgorszej jakości paliwem. Wspólne mieszkanie odpowiada również na inne potrzeby.

Seniorki z Rybnika zdecydowały się zostawić swoje poprzednie zimne domy, godząc się na wspólne zamieszkanie. Ich nowy lokal jest przystosowany do osób poruszających się na wózku, ma dwuosobowe pokoje, wspólny salon oraz w pełni wyposażoną łazienkę i kuchnię. Mieszkanie jest ogrzewane gazem. (…)

To nie tylko walka z ubóstwem energetycznym, ale również zapobieganie samotności i wyeliminowanie poczucia opuszczenia. Seniorki są ze sobą także bardzo zżyte. Dwa lata temu jeszcze się nie znały. Dziś nazywają się wręcz siostrami.”

Przyznaję, że lubię śledzić temat bezwarunkowego dochodu podstawowego (UBI). Kolejne pilotaże w różnych krajach świata przynoszą nowe wnioski, kolejne osoby przekonują się jak ważne jest to narzędzie. Ciekawie opowiada o tym dr Maciej Szlinder, prezes Polskiej Sieci Dochodu Podstawowego w wywiadzie z Anną Kalitą:

„Najbardziej zaskakującym efektem indyjskiego eksperymentu była zmiana relacji społecznych. W tym patriarchalnym społeczeństwie w biednej rodzinie pierwszy do jedzenia siadał zawsze mężczyzna, następnie jego synowie a dopiero na końcu kobieta oraz córki. Bezwarunkowy dochód podstawowy wywrócił ten stolik. Kobieta nie tylko zyskała własne, regularne źródło dochodu, a więc uniezależniła się od męża, ale też to ona dysponowała środkami, które wypłacano dla dzieci. Mężczyzna otrzymywał swoje 200 rupii. Ona – swoje 200 plus 100 na każde z dzieci. Kobiety zaczęły na równi z mężczyznami podejmować decyzje dotyczące finansów w swoich gospodarstwach domowych, ale też częściej pojawiały się na zgromadzeniach, gdzie decydowano o sprawach wiosek i częściej zabierały na nich głos. Stały się pełnoprawnymi podmiotami politycznymi!

A ponieważ badacze obserwowali efekty eksperymentu również po jego zakończeniu, wiemy, że są trwałe. Nastąpiły przemiany w świadomości.  

Pomysł wprowadzenia bezwarunkowego dochodu podstawowego na terenie całego kraju jest w Indiach wciąż dyskutowany.”

grafika PRopsy

Jeśli Twoja organizacja albo agencja robi kampanie społeczne i chciałaby to robić jeszcze skuteczniej, zajrzyj do Inspirownika 6/6 wydanego przez Propsy PR.

W publikacji znajdziesz:

  • informacje o strategicznym podejściu do tworzenia kampanii społecznych,
  • wskazówki dotyczące owocnego prowadzenia kampanii,
  • podpowiedzi, jak skutecznie promować tematy społeczne w mediach tradycyjnych,
  • rady dotyczące wagi identyfikacji wizualnej i budowania marki,
  • rozważania o roli liderów i liderek społecznych,
  • sugestie dotyczące systemowego podejścia do monitoringu i ewaluacji projektów

oraz mój krótki tekst o strategii i komunikacji w ramach kampanii społecznych.

Wspaniała inicjatywa, której bardzo kibicuję, czyli powstające Muzeum Historii Kobiet przypomina dlaczego warto wiedzieć więcej o bohaterkach z przeszłości ich życiu i dokonaniach.

Czy wiesz, że:

  • tylko 4% postaci w podręcznikach to kobiety
  • tylko 3% ulic nosi imię kobiety
  • tylko 10 % szkół w Polsce ma patronkę?
grafika Muzeum Historii Kobiet

Poznaj Bazę Historii Kobiet, która pomoże Ci nie tylko zrozumieć oraz docenić siłę i determinację kobiet przestrzeni wieków, ale w ogóle zrozumieć historię ludzkości. Znajdziesz tam wiele ciekawych materiałów dydaktycznych, scenariuszy lekcji, itp.

Polecam nie tylko w marcu!



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Kobiety w wyborach 2023, kłamstwa o plastiku, prezes propogujący wartości i film Navalny, czyli #3teksty1akcja 7/2024

Kobiety w wyborach 2023, kłamstwa o plastiku, prezes propogujący wartości i film Navalny, czyli #3teksty1akcja 7/2024

W tym tygodniu bardzo ciekawie było brać udział w rozmowach rekrutacyjnych do 32. Szkoły Liderów i Liderek Politycznych, to zawsze okazja do spotkania zaangażowanych osób z całej Polski! Wzięłam też udział w ciekawej konferencji Humanitarian Xchange, a w szkole mojej córki z okazji Dnia Kariery prowadziłam panel z posłankami Dorotą Łobodą (KO) i Aleksandrą Leo (Trzecia Droga) o tym czy warto robić karierę w polityce (a przy okazji dowiedziałam się kim chciały być w liceum ;).

Dzisiaj polityka też będzie obecna na blogu – zapraszam Was do zapoznania się z raportem Gender Solutions i Instytutu Spraw Publicznych o kobietach w ostatnich wyborach parlamentarnych, polecam artykuł o tym czy producenci plastiku kłamią, wywiad z Kazmimierzem Wierzbickim, prezesem firmy Trefl oraz dokument o Alexieju Navalnym.

Na ten raport bardzo czekałam, bo chociaż od wielu lat śledzę udział kobiet w polityce i robię własne podsumowania powyborcze, to Instytut Spraw Publicznych, we współpracy z Gender Solution, prowadził bardzo profesjonalny monitoring kampanii i wyborów pod kątem partycypacji wyborczej kobiet. Sprawdzono liczbę kandydatek w poszczególnych komitetach, ich miejsca na listach wyborczych oraz obecność tematów odnoszących się do spraw kobiet w przekazie publicznym podczas kampanii.

Raport „Kobiety w polityce krajowej. Strategie partii politycznych w wyborach parlamentarnych 2023” autorstwa Małgorzaty Druciarek, Małgorzaty Kopka-Piątek, Aleksandry Niżyńskiej, Izabeli Przybysz i Dariusza Przybysza to bardzo dużo wiedzy o układaniu list, budowaniu strategii wyborczych i wewnętrznych regułach i zwyczajach politycznych. Dowiemy się m.in. czy 29.3% kobiet w Sejmie i 19% kobiet w Senacie to mniej czy więcej niż w poprzednich kadencjach i dlaczego Pakt Senacki był podwójnie trudny.

„Reprezentantki Koalicji Obywatelskiej mówiły z kolei, że z ich perspektywy ta kampania była specyficzna nie tylko ze względu na silny aspekt kobiecy, ale też oparcie całej strategii komunikacyjnej na Donaldzie Tusku. „Kobiety pojawiały się przede wszystkim jako support na scenie, no może poza Moniką Wielichowską widoczną na każdej konwencji, a na równi z Tuskiem. To miało na celu pokazanie, że oprócz lidera są też kobiety w KO.” Podczas Marszu Miliona Serc 1 października, zainaugurowanego przez Donalda Tuska, liderzy partii wielokrotnie podkreślali konieczność ochrony praw kobiet i zachęcali kobiety do pójścia na wybory. Rafał Trzaskowski z PO mówił, „Chcemy Polski, w której to kobieta decyduje o swoim zdrowiu i życiu.” Jednak wśród wypowiedzi inaugurujących Marsz na siedem osób przemawiała tylko jedna kobieta.” (…)

„Z kolei patrząc na największą zmianę na scenie politycznej, która dokona- ła się w stosunku do praw reprodukcyjnych, to Koalicja Obywatelska wybija się na pierwszy plan. Jeśli chodzi o podejście do liberalizacji aborcji, to właśnie KO dokonało największego zwrotu w porównaniu z dyskursem z pierw- szej dekady XXI wieku. PO jako partia będąca liderem komitetu koalicyjnego, choć ma wśród swoich członków osoby o poglądach bardziej konserwatyw- nych, „miała wyniki badań [pokazujące, że wyborcy chcą liberalizacji ustawy antyaborcyjnej – przyp. AN] i zdecydowała się na taką zmianę. Dodatko- wo na plus było otwarcie się na nowy elektorat, bo przez długi czas PO była bardziej konserwatywna niż jej wyborcy.”

Przy okazji przypominam też kampanie profrekwencyjne skierowane do kobiet, o których pisałam na blogu w zeszłym roku.

Jest już dostępny zapis panelu i spotkania prezentującego raport. Polecam całą publikację, łącznie z zawartymi w nim rekomendacjami badaczek zarówno dla partii, jak i organizacji pozarządowych.

„The Guardian” opublikował artykuł, z którego wynika, że producenci tworzyw sztucznych od ponad 30 lat wiedzą, że recykling nie jest ekonomicznie ani technicznie wykonalnym rozwiązaniem problemu zarządzania odpadami plastikowymi. Jednakże, jak wynika z nowego raportu, to nie powstrzymało ich od promowania go.

„Firmy kłamały” – powiedział Richard Wiles, prezydent grupy ds. odpowiedzialności za paliwa kopalne, Center for Climate Integrity (CCI), które opublikowało ten raport. „Nadszedł czas, aby żądać od nich odpowiedzialności za spowodowane szkody.”

„The industry has long known that plastics recycling is not economically or practically viable, the report shows. An internal 1986 report from the trade association the Vinyl Institute noted that “recycling cannot be considered a permanent solid waste solution [to plastics], as it merely prolongs the time until an item is disposed of”.

In 1989, the founding director of the Vinyl Institute told attendees of a trade conference: “Recycling cannot go on indefinitely, and does not solve the solid waste problem.”

Przyznaję się, że nie znałam postaci, Kazimierza Wierzbickiego, założyciela firmy Trefl produkującej. A sądząc z wywiadu blisko jest Mu do idei odpowiedzialności w biznesie i pozytywnego wpływu.

Pan firmę rozwijał w latach 90. To czasy turbokapitalizmu, dzisiejszych tabelek w Excelu, zwolnień i redukcji. Pan nie pasuje do tamtych czasów.

Tak jak mówiłem, ja nie do końca czuję się takim biznesmenem z krwi i kości. Ja jestem raczej propagatorem wartości. Mam korzenie nauczycielskie, dziadek zakładał szkoły na Kaszubach. Genów się człowiek nie wyprze. 

Koszykówki też się pan nie wyparł. Cały czas ją pan sponsoruje.

Tak, od lat. Tej mojej pasji też nie mogę się wyprzeć. Wiele firm przez ostatnie lata wycofało się ze sponsorowania sportu w Trójmieście. Ja nie odpuszczam.  Działamy jednak w Treflu też mocno charytatywnie. Wojna w Ukrainie to prawdziwy dramat, byliśmy jedną z pierwszych firm w Polsce, która zareagowała i ruszyła z pomocą. Prowadzimy działania w hospicjach, domach dziecka, szkołach. Organizujemy też zajęcia dla dzieci. Jak mam pieniądze to, przecież muszę się tym dzielić. Prawda?”

Aleksiej Navalny nie żyje, ale Jego opór i walka z reżimem Putina warte są pamiętania. Obejrzyj dokument „Navalny” z 2022 roku nagrodzony na kilku festiwalach filmowych, żeby lepiej zrozumieć idee opozycjonisty.

Ja z ciekawością będę się przyglądać działaniom Jego żony – Julii, która obiecuje kontynuować pracę zmarłego męża i mam nadzieję, że będzie opierać się rosyjskim prowokacjom oraz córce Daszy, która nie bała się mówić o pracy ojca.



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Aktywistki, księga gospodarki obiegu zamkniętego, organizacje społeczne a kryzys humanitarny i Liderki Równości, czyli #3teksty1akcja 5/2024

Aktywistki, księga gospodarki obiegu zamkniętego, organizacje społeczne a kryzys humanitarny i Liderki Równości, czyli #3teksty1akcja 5/2024

W ostatnim tygodniu z ciekawością wysłuchałam rozmowy ambasadora Marka Brzezińskiego z Neilem Bushem (m.in. komplementujących wzajemnie swoich ojców) podczas ciekawej konferencji Centrum Wolontariatu i Points of Lights, nagrałam podcast z Jackiem, omówiłam nagranie kolejnego z Dobrusią, dzieliłam się z bankiem wiedzą podczas webinaru o różnorodności i uczestniczyłam w bardzo ciekawym formacie ImPREZKi bez spiny (dzięki Van Anh i Kamil!). Rok Drewnianego Smok zapowiada się dobrze :)

A dzisiaj proponuję Wam wywiady z dwiema wspaniałymi kobietami-aktywistkami, lekturę 30 strategii gospodarki obiegu zamkniętego dla biznesu, raport o odpowiedzi polskich organizacji społecznych na kryzysy humanitarne oraz plebiscyt Liderki Równości.

Ostatnio często rozmawiam z osobami, których aktywizm zaczął się wiele lat temu o tym, jak czują się po kilkunastu czy kilkudziesięciu latach. Czy jest to rola na zawsze? Sposób życia? A może da się też zmieniać świat nie będąc aktywistą_tką?

Przeczytajcie dwa ciekawe wywiady z kobietami, które miałam okazję poznać przy okazji jakichś działań społecznych, obserwuję i bardzo im kibicuję!

Sylwia Chutnik opowiada jak zmienia narrację w artykule Ewy Kozy w oko.press:

„Doświadczenie aktywistyczne ma potężne znaczenie w moim życiu. Działałam w wielu obszarach, mogłabym je długo wymieniać, bo od 15. urodzin minęło już sporo czasu. Dużo mi to dało. Nauczyło kierowania zespołem, nieromantycznego i nierewolucyjnego ogarniania Excela (śmiech) i rozliczania projektów. Ale działania aktywistyczne są przede wszystkim dobrą lekcją pokory, bo żeby coś zrobić na dużą skalę, potrzebne są fundusze, a ich zdobywanie zwykle łączy się z niewdzięczną pracą, którą trzeba wykonać. I nauką pokory w kontekście osób, którym się pomaga.

Bardzo szybko zorientowałam się, że, po pierwsze, pomaga się osobom, które sobie tego życzą, nic na siłę, a po drugie – nie można niczego oczekiwać. Nie można działać, żeby coś z tego mieć, na przykład poczuć cudzą wdzięczność albo usłyszeć słowo „dziękuję”. Zazwyczaj tego nie ma. Częściej są pretensje, nie peany. Trzeba się nauczyć, że robimy to po to, żeby pomóc ludziom i schować ego do kieszeni, bo bardzo łatwo można się zniechęcić. Przecież różnego rodzaju akcje pomocowe to studnia bez dna, to praca, która się nie kończy. Trzeba mieć strategię wobec takiego działania.”

Dominika Szaciłło dzieli się doświadczeniem w wywiadzie z Anną Mateją w miesięczniku ZNAK:

„– Nie planowałam ratowania planety. Nie przyszło mi nawet do głowy, że mogłyby powstać grupy osób podkręconych ideą ocalania rzeczy w innych miastach niż Warszawa. Wyobrażałam sobie, że sens ma jedynie ocalanie tego, co można uznać za zabytkowe albo chociaż vintage. Bo dzięki temu, po pierwsze, nie doprowadzamy do uszczuplenia dóbr kultury kraju, po drugie, ocalamy wartościowe rzeczy, z których można jeszcze korzystać, przed zmarnowaniem. A co nam daje niewyrzucenie do śmieci pary starych butów? Słoiczka z napoczętym kremem, który komuś nie spasował? Kołowrotka dla chomika? Słoików, obrusików, kolorowych szmatek? Kości z obiadu wreszcie?

Nie miałam czasu na namysł ani strategiczne planowanie, bo goniłam. Praca, dom, dzieci, Śmieciarka. I tak codziennie.”

grafika Platforma GOZ 2030

Ukazał się pierwszy rezultat prac międzysektorowej platformy Gospodarki Obiegu Zamkniętego 2030. W księdze 1 znajdziecie 30 strategii GOZ dla biznesu do roku 2030.

Proponowane 30 strategii dla biznesu dotyczyć mogą każdej firmy, a podział na poszczególne etapy łańcucha wartości od projektowania, poprzez zakupy, produkcję, dystrybucję, logistykę i transport po koniec cyklu pokazują jak kompleksowa zmiana musi nastąpić na rynku, aby ten nowy model gospodarowania mógł realnie funkcjonować. W ten sposób autorzy i autorki podkreślają, że transformacja GOZ dotyczy wszystkich zespołów w firmie i wymaga strategicznej zmiany na wielu polach i poziomach.

5. „Projektowanie cyrkularnych materiałów

STRATEGIA ZAKŁADA PROJEKTOWANIE Z UWZGLĘDNIENIEM CELÓW ROZWOJU ZRÓWNOWAŻONEGO NIE TYLKO CAŁYCH PRODUKTÓW I USŁUG, ALE TAKŻE SAMYCH MATERIAŁÓW, KTÓRE SĄ WYKORZYSTYWANE W PRODUKCJI.

Nowe, cyrkularne podejście do projektowania zarówno towarów konsumpcyjnych, jak i produktów zaawansowanych może wymagać nie tylko innowacji inżynieryjnych w zakresie konstrukcji, ale także wdrożenia bezpieczniejszych i łatwiejszych do recyklingu materiałów. Materiały cyrkularne muszą być zaprojektowane tak, aby umożliwić całkowity ich recykling lub regenerację surowców, a także zaistnienie strategii syntezy wolnej od toksycznych produktów ubocznych.

Chociaż takie działania obejmują inżynierię towarów generowanych z inteligentnych zespołów komponentów, łatwiejszych do demontażu i rozdzielenia, potrzebne są nowe możliwości np. odejścia od planowanego starzenie się produktów w kierunku starzenia wyzwalanego, w wyniku którego materiały mogą ulegać degradacji na żądanie.”

grafika Konsorcjum Migracyjne

Rok temu, w raporcie „Polska Szkoła Pomagania”, podsumowującym działania organizacji społecznych w odpowiedzi na konsekwencje inwazji Rosji na Ukrainę, wybrzmiewała potrzeba współpracy i mobilizacji.

Konsorcjum Migracyjne publikuje kontynuację, czyli raport zatytułowany „Gdzie teraz jesteśmy”, w którym potrzeba współpracy wciąż jest silnie podkreślana, lecz potrzebę mobilizacji zastępuje potrzeba odciążenia i odpoczynku.

„Raport stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, gdzie lokalne organizacje sektora społecznego są po ponad dwóch latach pracy – często ponad siły – w nieznanym wcześniej szerokim kontekście kryzysu humanitarnego. Czego to doświadczenie je nauczyło o ich możliwościach, potrzebach i wzajemnym zaufaniu? Po okresie kurczenia się przestrzeni obywatelskiej i antymigranckiej retoryki lat 2016-2023, dwóch latach podwójnego standardu humanitarnego na obu wschodnich granicach UE z Białorusią i Ukrainą, kilku miesiącach od zmiany rządu i w obliczu strategii wyjścia organizacji międzynarodowych z Polski – jest okazja, by przyjrzeć oczekiwaniom i doświadczeniom, i zapytać: czy jest coś, co można byłoby zrobić lepiej?”

grafika 16 Liderek Równości

Plebiscyt 16 Liderek Równości organizowany przez Kongres Kobiet i Ambasadę Brytyjską ma na celu przede wszystkim docenienie i promowanie lokalnych liderek działających na rzecz osiągnięcia szeroko rozumianej równości płci w ich społecznościach.

Organizatorki i organizatorzy szukają kobiet, które wyróżniają się w swoich lokalnych społecznościach poprzez zaangażowanie w działania mające na celu osiągnięcie równouprawnienia płci. Do aplikowania zachęcają kandydatki ze wszystkich środowisk, działających niezależnie lub w ramach organizacji o ugruntowanej pozycji. Z każdego województwa w Polsce zostanie wybrana jedna laureatka.

Dodatkowo w ramach plebiscytu przyznana zostanie również nagroda dla trzech Liderek Równego Biznesu z całej Polski. Jest ona skierowana do kobiet, które prowadzą własną firmę (małe lub średnie przedsiębiorstwo) i swoją działalnością wspierają inne kobiety lub lokalną społeczność poprzez m.in. wprowadzenie dobrych praktyk i polityk zapewniających równość płac, szans i awansu czy też prowadzenie przedsiębiorstw społecznych.

Jesteś Liderką Równości? Znasz Liderkę Równości? Zgłoszenia do 20 lutego.



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Szanse i ryzyka ESG, klimatyczne ABC, kobiety na rynku pracy i Szkoła Liderów i Liderek Politycznych, czyli #3teksty1akcja 4/2024

Szanse i ryzyka ESG, klimatyczne ABC, kobiety na rynku pracy i Szkoła Liderów i Liderek Politycznych, czyli #3teksty1akcja 4/2024

Żeby spożytkować moją kambodżańską przygodę, przygotowałam dla Was zestaw lektur, filmów i podcastów, które warto przeczytać i obejrzeć przed podróżą do Kambodży. W weekend prowadziłam zajęcia z zarządzania różnorodnością dla kolejnej grupy studentów i studentek – tym razem na kierunku Compliance Manager w Uczelni Łazarskiego – nasze dyksusje jak zwykle były bardzo żywe i gorące! Nowe i ciekawe projekty w toku i z pewnością będę Was o nich informować.

A dzisiaj proponuję Wam lekturę raportu o szansach i ryzykach ESG, podręcznik o klimacie, wywiad o równości i kobietach na rynku pracy oraz nabór do Szkoły Liderów i Liderek Politycznych.

Polskie Stowarzyszenie ESG wydało nowy raport „Szanse i ryzyka”, polecam Wam lekturę całości. Mnie zainteresował m.in. wątek gender pay gap, który pokazuje jak wiele edukacji w tym obszarze jest jeszcze potrzeba:

„Gender pay gap nie jest rezonującym tematem – różnica płac w zależności od płci nie jest postrzegana jako realny problem. Głównym argumentem przeciwko idei wyrównywaniu płac jest wskazywanie na większe znaczenie kompetencji niż płci.”

Wybrane komentarze respondentów:

„U nas kluczowym kryterium są kompetencje i zakres obowiązków. Nie da się porównać pracy dwóch osób różnej płci, bo jak określić to, ile każdy potrzebuje czasu na wykonanie tej samej pracy albo jakie są efekty? Co innego na produkcji, tu może da się to wyliczyć i porównać.”

Cytowane komentarze respondentów są dużym atutem tego raportu, bo pokazują prawdziwe obawy i postrzeganie tematu ESG w firmach, które nie są z warszawskiej bańki.

Ciekawym wnioskiem jest też zauważana przez firmy niewystarczająca liczba ekspertów ekspertek z doświadczeniem we wdrożeniach rozwiązań ESG.

Ukazało się nowe wydanie podręcznika „Klimatyczne ABC”. Jest to bezpłatna i przystępnie opracowana publikacja poruszająca różne aspekty związane ze zmianą klimatu – w tym m.in. społeczne i psychologiczne konsekwencje tego procesu.

Klimatyczne ABC to kompendium rzetelnych informacji na temat zmiany klimatu pochodzących z renomowanych źródeł, powstałe z inicjatywy naukowców zatrudnionych na Uniwersytecie Warszawskim. Jego autorzy i autorki są pracownikami i pracowniczkami najważniejszych ośrodków akademickich, ekspertami i ekspertkami w swoich dziedzinach nauki. Efektem ich współpracy jest podręcznik łatwy w lekturze i interdyscyplinarny – tak jak sam problem zmiany klimatu. Poruszane w nim zagadnienia powiązane są z takimi dziedzinami jak: fizyka, chemia, biologia (w tym ekologia), geografia, nauki społeczne, psychologia i wiedza o społeczeństwie.

Książka jest podzielona na cztery części, które przedstawiają mechanizmy (część 1) i przyczyny (część 2) zmiany klimatu, konsekwencje tego procesu dla życia na naszej planecie (część 3) oraz działania, które możemy podjąć, aby zapobiec najbardziej negatywnym skutkom tych zjawisk (część 4).

Wypowiedzi prof. Joanny Tyrowicz śledzę z zainteresowaniem, tym razem polecam Wam wywiad dla Kornblit&Partners, w którym mówi o różnych aspektach równości kobiet i mężczyzn w firmach i na rynku pracy:

MT: Ile czasu potrzeba żeby zaszła zmiana?

Prof. Joanna Tyrowicz: „Równość płac osiągniemy za 107 lat” ten slogan jest po to, żeby pokazać że jak się nie zbierzemy i czegoś nie zrobimy to na zmianę będziemy czekać bardzo długo, bo zmiana jest procesem bardzo powolnym. Obydwie funkcjonujemy na rynku pracy i obserwujemy że zmiany się dzieją. W dyskusjach o równości, jest wiele liderskich głosów – też męskich co bardzo cenię – że super gdyby tak ludzie się zmienili. Moim zdaniem nie jest tak, że taki proces da się przeprowadzić bez tzw. strat. Czyli nie będę się wychylać, nie uderzę pięścią w stół, nie będę wprowadzać nic na siłę i bez względu na konsekwencje. Bo tego rodzaju fundamentalne zmiany same z siebie nie zachodzą. Jeśli chcemy je przeprowadzić to trzeba się odważyć. Niektórzy na tym polu walki korporacyjnie polegną, ale nie da się zmiany przeprowadzić w sposób łagodny, ponieważ nie wszyscy jej sprzyjają.

MT: Trochę tak jak z dyskusją o parytetach. Niby złe, ale jeśli nie wprowadziłoby się kwot, to zmiana tak szybko by się nie zadziała – jak stało się np. na stanowiskach zarządczych we Francji.

Prof. Joanna Tyrowicz: To temat, który dotyczy bezpośrednio naszych badań w GRAPE. Co to oznacza, że muszą być parytety w spółkach? Najczęściej dotyczy to ciał, które są podobne do rad nadzorczych, bo nikt nie mówi o zarządach. I dotyczy to tylko spółek, które podlegają regulacjom, najczęściej to firmy notowane na giełdzie. Prowadzimy badania dotyczące zdecydowanie szerszej reprezentacji firm w Europie. Mamy niemal dwa miliony firm i z nich 16 tysięcy to podmioty giełdowe. Szczerze? Jak prawo, które w skali Europy obejmie raptem 16 tysięcy firm ma przeprowadzić zmianę w dwóch milionach podmiotów prawnych? Przez przykład? Przecież to jest kropla w morzu. Rozumiem, że budzi to ekscytację, gdy jako firma możemy się pochwalić że mamy 30% kobiet na stanowiskach zarządczych. I rozumiem skąd pomysł, że jeśli na samej górze pojawią się kobiety, to będą promowały inne kobiety. Przeprowadziliśmy badanie, żeby sprawdzić, czy tak faktycznie jest. Jest, ale tylko w spółkach giełdowych, mechanizm trickle-down nie działa szerzej w gospodarce.

Kolejny aspekt jest taki, że wszyscy pokazują średnią liczbę kobiet. Sprawdziliśmy jaki procent firm nie ma żadnej kobiety w żadnym organie. To jest około 70 procent. Więc jeśli mamy zrobić krok do przodu, to powinniśmy mówić o wszystkich firmach. A to już będzie bardzo trudno przeprowadzić. I powinniśmy mówić o tym, że mają być np. minimum jedna czy dwie kobiety, a nie realizować abstrakcyjną wartość procentową.

Nie ma genialnego rozwiązania, które wszystko uleczy. Jeśli środkiem do osiągniecia celu ma być wprowadzenie parytetów, to nie powinien dotyczyć tylko promila firm, bo ewidentnie przykład nie idzie z góry. Zmiana się sama nie wydarzy. Wstrzymywanie równości to nie jest obrona najlepszych, lecz roztaczanie parasola nad średniakami.”

O fundacji Szkoła Liderów pisałam wielokrotnie, bo żadna inna organizacja nie wpłynęła tak bardzo na może życie – zarówno przez to, czego się nauczyłam o liderstwie, jak i wszystkie relacje, kontakty i przyjaźnie tam nawiązane.

Do 11 lutego trwa rekrutacja do 32. Szkoły Liderówi i Liderek Politycznych.

Dlaczego warto wziąć w niej udział?

  • Wyjątkowy program przywództwa politycznego.   
  • Zajęcia z najwyższej klasy trenerami, ekspertami i politykami.   
  • Wiedza i praktyczne narzędzia, które są kluczowe w prowadzeniu działań w sferze publicznej.   
  • Zamknięte spotkania z czołowymi postaciami życia publicznego i politycznego.   
  • Różnorodna grupa szkoleniowa (uczestnicy i uczestniczki o odmiennych poglądach politycznych, z dużych i małych ośrodków, z partii politycznych, ruchów społecznych, NGO, samorządu).   
  • Energia do działania i kontakty, jakich nie daje żaden inny program przywództwa politycznego.   
  • Członkostwo w Sieci Absolwentów i Absolwentek Szkoły Liderów i możliwość dalszego rozwoju i networkingu.  

Aplikuj albo przekaż informację osobie, która działa publicznie.



Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Dziękuję!

Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.

PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!

Jaki był 2023 rok?

Jaki był 2023 rok?

Kolejny dobry rok za mną. W turbulentnym świecie wojen i katastrof aż głupio pisać, że w mojej małej bańce wydarzyło się tyle dobrych spotkań, działań czy akcji. Ale chcę być szczera i tym bardziej docenić swoje szczęście i zdrowie rodziny, wiedząc jak może być kruche i ulotne. I cieszyć się dopóki mam czym.

2023 to kolejny rok, w którym moja zawodowa tożsamość składała się z różnych elementów, których nie umiem opisać jednym słowem.

Jestem ośmiornicą, mam wiele macek i nauczyłam się już funkcjonowania jako mentorka, wykładowczyni, jurorka, autorka tekstów, podcasterka, prelegentka i moderatorka, doradczyni, blogerka, czytelniczka, lingwistka, podróżniczka czy balkonowa ogrodniczka :)

Nie mówiąc już o tym jak ważną rolą w 2023 była matka 8-klasistki czy żona z 17-letnim stażem ;), ale o tym pisać nie będę, bo tam przebiega granica naszej prywatności.

Mentorka

Od kilku lat jestem mentorką, biorę udział w zorganizowanych projektach mentoringowych, pracuję też z organizacjami, firmami i osobami indywidualnymi.

Po raz drugi brałam udział w programie EmpowerPL Boston Consulting Group. Zostałam zaproszona do bycia mentorką w ścieżce Sustainability i miałam szansę na współpracę z niesamowitą młodą kobietą – Zoią, która z pewnością dużo w swoim życiu zawodowym osiągnie, bo jest nie tylko zdolna, ale też odważna i wytrwała. Będę trzymać za Ciebie kciuki, Zoiu!

Brałam udział w mentoringu w ramach Funduszu Pomocowego Fundacji Edukacja dla Demokracji wspierąc w strategii fundraisingu i komunikacji wrocławskie Stowarzyszenie Edukacji Krytycznej. Wszystkie firmy z Wrocławia zachęcam do współpracy z tą organizacją, bo robią niesamowite rzeczy!

Z kolei w ramach Szkoły Aktywnego Sektora współpracowałam ze świetnymi organizacjami: Ludzie z Natury ze Skarżyska Kamiennej i Fundacją Wymiany Kulturowej ToTu toTAM z Przemyśla i poznałam działające w nich wspaniałe osoby.

Econverse to jeden z moich ulubionych projektów studenckich, z którego czerpię masę energii! Przygotowany pod kierownictwem Jana Bartkowiaka projekt dla licealistów, licealistek, studentów i studentek polega na przygotowaniu startupu, moim obszarem było Sustainability. Oprócz energii Econverse przyniósł mi dużo nowych, ciekawych znajomości wśród innych mentorów_ek, a także uczestników_czek, z wieloma nadal mam kontakt i podsyłam im na LinkedIn ciekawe linki o studiach czy zagranicznych wyjazdach.

No i jestem bardzo dumna ze wszystkich moich zespołów, a zwłaszcza – Fungenius, który wygrał Wielki Finał Econverse Cup! Staś, Dominik, Magda, Michał, Dominika – zrobiliście to! Wspaniale było być Waszą mentorką!

Nowością była dla mnie współpraca metoringowa z osobami indywidualnymi, a wielką radością było poznanie Jacka i nasze mentoringowe spacery i dobre rozmowy. I chociaż jesteśmy w wielu obszarach bardzo różni (np. ja nie rozumiem idei „zimnych pryszniców” ;), maile piszę o 1.00, a Jacek odpowiada o 5.00 rano ;), to jednak łączy nas chęć rozwoju i pozytywnego wpływu na świat. Myślę, że na pewno jeszcze usłyszycie o naszych pomysłach i wspólnych projektach.

Cieszę się Jacku, że do mnie napisałeś!

Wykładowczyni

W 2023 roku to kolejny rok, w którym prowadziłam zajęcia akademickie, niektóre nadal online, niektóre już na żywo. Byli to głównie studenci i studentki studiów podyplomowych – Akademii Leona Koźmińskiego, Collegium Civitas, Uczelni Łazarskiego i Uniwersytetu Warszawskiego. Dyskutowali_łyśmy o CSR/ESG, zrównoważonym rozwoju, różnorodności i komunikacji.

Nadal bardzo lubię to robić, a sądząc z feedbacku jaki dostaję – umiem to także robić ciekawie :)

Jurorka

Po raz 21-ty miałam okazję oceniać projekty w konkursie Złote Spinacze organizowanym przez Związek Firm Public Relations. Bardzo cieszę się z nagród, które dostała kampania społeczne „My, rodzice dzieci trans”!

W tym roku wróciłam też do jury Effie Polska oceniając prace w kategoriach: Non -Profit&Public Service. Nagrodziliśmy m.in. kampanię Bayraktar dla Ukrainy.

Bardzo ciekawym doświadczeniem było wybieranie 23 kobiet, na które warto zwrócić uwagę w 2023 roku dla redakcji Forbes Women. Znalazłyśmy wspólnie z innymi jurorkami „nietuzinkowe, pełne pasji i zaangażowania, oddane swoim zainteresowaniom” kobiety reprezentujące zarówno biznes, organizacje społeczne jak i świat akademicki.

W tym roku wybierałyśmy 24 takie kobiety, które warto obserwować w 2024 roku, ich nazwiska poznacie w lutowym numerze Forbes Women!

grafika Forbes Women

W czerwcu po raz piąty jako członkini Panelu Pozytywnych Postaci wybierałam startupy mające pozytywny wpływ społeczny i środowiskowy. To już 5-ty raport Startupy Pozytywnego Wpływu, który współtworzę z prof. Bolesławem Rokiem, cieszę się, że co roku mamy więcej pracy!

W mieście, w którym (trochę przez przypadek ;) się urodziłam wzięłam udział w Festiwalu Komunikacji Społecznej 3 światy i jako przewodnicząca jury konkursu „Magia wartości – influencerzy dobra” wybierałam najlepsze prace studenckie w kategorii film i plakat reklamowy. W przy okazji spotkałam ekipę wspaniałych osób, które organizują to wydarzenie.

Autorka tekstów

Dopiero podsumowanie roku pokazało mi, że w tym roku napisałam wyjątkowo mało, w 2024 chcę pisać więcej.

Na moim blogu starałam się polecać ciekawe książki:

Napisałam też dlaczego warto być jurorką w konkursach branżowych.

W raporcie „Startupy pozytywnego wpływu” 2023 ukazał się tekst pt. „5 umiejętności ważnych dla każdej osoby zakładającej startup pozytywnego wpływu”

Z kolei w raporcie Lewiatana „Antysmogowi. Najlepsze praktyki CSR dotyczące jakości powietrza” pisałam o 10 krokach do czystego powietrza i dobrych praktykach firm.

Podcasterka

Mimo iż nie jestem stałą słuchaczką podcastów, lubię je prowadzić.

Collegium Civitas zaprosiło mnie do projektu PASSION – Partnerstwo na rzecz zrównoważonego rozwoju i innowacji społecznych, w ramach którego prowadziłam w tym roku dwa podcasty z udziałem dr Katarzyny Iwińskiej. Pierwszy poświęcony był temu co robimy, żeby być eko:

a drugi temu jak uczyć o złożonych problemach środowiskowych

Byłam też gościnią kilku podcastów innych organizacji.

W Kalejdoskopie Równości opowiadałam o różnorodności w biznesie:

W podcaście Sektora 3.0 podcast towaryszył mojemu tekstowi o organizacjach pozarządowych na LinkedInie:

a w ramach redakcyjnych poleceń o tym jak używać aplikacji mObywatel

Cieszę się, że Marta i Katarzyna zaprosiły mnie do Suscastu w bardzo nietypowym odcinku łączącym Barbie z powstankami warszawskimi:

W spolecznych wynalazkach opowiadałam o startupach pozytywnego wpływu i współpracy biznesu z organizacjami pozarządowymi:

Prelegentka i moderatorka

Konferencje to stały element mojego życia zawodowego, wydawało mi się, że w zeszłym roku chodziłam na nie rzadziej, ale chyba jednak nie ;) Dzięki podsumowaniu mogę sobie przypomnieć wartościowe spotkania oraz ludzi i rozmowy, które tam odbyłam.

  • Spotkanie społeczności Climate Leadership to spotkanie ludzi, dla których planeta i klimat są pierwszoplanowym motywem pracy i działań. Podczas dyskusji stolikowych współmoderowałam tę o partycypacji pracowniczej i włączaniu pracowników i pracowniczek w strategie klimatyczno-środowiskowe.

  • Konferencja Make the change Sieci Przedsiębiorczych Kobiet, na której byłam prelegentką w panelu „Jak biznes może wpłynąć na społeczeństwo?” to zawsze miejsce spotkań i kobiecych inspiracji. Poznałam wnuczkę Tamary Łempickiej i kupiłam wspaniały zestaw serum od My Magic Essence ;)

  • EFNI – Europejskie Forum Nowych Idei w Sopocie to były 3 intensywne dni ciekawych paneli, moderowałam jeden o gospodarce cyrkularnej i brałam udział w dyskusji o greenwashingu. Tym razem udało mi się także pospacerować brzegiem morza i odbyć duuużo kuluarowych rozmów z dawno niewidzianymi osobami.

  • W czasie gali Startupów Pozytywnego Wpływu zaprezentowaliśmy kolejny Raport i wręczyliśmy wraz z prof. Rokiem dyplomy wyróżnionym startupom, które łączą to co biznesowe z tym, co społeczne.

  • We Wrocławiu na zaproszenie Credit Agricole rozmawialiśmy o zrównoważonym rozwoju, mentalności, nowych kompetencjach, przywództwie i o tym jak mają się w tym odnaleźć, menadżerowie i menedżerki przyszłości. Udało się w świetnym towarzystwie Bolka i Pawła pospacerować krótko po Wrocławiu i podyskutować o Pewnym Projekcie w przedziale pociągu ;)

  • Active Planet Forum to był nie tylko panel z mądrymi osobami i przedpanelowe dyskusje o tym, jak Rodzice wpłynęli na nasz wybór studiów i zawodu ;), ale przede wszystkim pierwsza konferencja, na której byłam razem z córką! Wiecie jaki to stres moderować dyskusję, kiedy dziecko siedzi na sali? ;)

  • Festiwal Sektor 3. 0 to zawsze okazja do spotkań w kuluarach przed albo po nagraniu (do którego zawsze pięknie malują!). To też dyskusje o edukacji, technologii czy pracy. Tym razem moderowałam panel o upskillingu i reskillingu. A na after party udało się na żywo spotkać z prawie całą redakcją bloga Sektor 3.0 (+Mizerią)!

  • Konferencja i finał konkursu Innovation in Politics odbywał się tym razem w Warszawie i był szansą do posłuchania jakie innowacje wprowadzają inne kraje i miasta np. w budżecie obywatelskim, systemie wyborczym czy dialogu z mieszkańcami. Poczułam też trochę tęsknoty za pracą stricte polityczną.

  • Na zaproszenie Centrum Wolontariatu wzięłam udział w wydarzeniu poświęconym wolontariatowi pracowniczemu, w eksperckim podsumowaniu przyglądałam się korzyściom, które przynosi on zarówno firmom jak i wspieranym organizacjom i instytucjom. A przy okazji wspaniale było znów zrobić coś razem z Agnieszką i Anią :)

  • To był chyba mój pierwszy power speech! :) Podczas Forum Inicjowania Rozwoju opowiadałam o tym dlaczego różnorodność jest ważna dla biznesu i brałam udział w panelu o DEI. Spotkałam też dawno niewidziane znajome z Trójmiasta i poznałam nowe osoby z różnych organizacji, inicjatyw i spółdzielni. A kupiona od nich biżuteria z bursztynem towarzyszyła mi przez cały rok!

  • Czy można ufać Wikipedii? O to pytałam jako moderatorka dyskusji wokół książki o tym samym tytule. Nie wiem czy znaleźliśmy i znalazłyśmy jednoznaczną odpowiedź ;)

  • Konferencja Nienieodpowiedzialni to od 10 lat jedno z moich ulubionych corocznych wydarzeń. Tym razem w debacie oxfordzkiej występowałam po stronie opozycji, a teza brzmiała: „Troska o dobro wspólne to maska dla bezwzględnego biznesu”. Na tych konferencjach zawsze jest dużo inspiracji, ciekawych gości i znajomych, więc już myślę o tym jaki będzie temat tego roku?

  • Czy biznes może się czegoś nauczyć od organizacji pozarządowych na temat jawności wynagrodzeń? Na zaproszenie ruchu #HRodNowa dyskutowałam o tym podczas panelu eksperckiego, a jedna z panelistek okazała się córką mojego kolegi ;) Weronika – bardzo miło było z Tobą debatować!

  • Podczas konferencji Imagination Day dowiedziałam się m.in. czym jest protopia i jak promować idee mając mały budżet (choć na ten temat wiem już całkiem sporo ;)

  • Bardzo miło było świętować 17. urodziny fundacji BNP Paribas, której misją jest „odważne zmienianie świata na taki, w którym jest mniej nierówności i w którym możemy być spokojni o przyszłość naszej planety”. Jest to jedna z fundacji, które robią naprawdę znaczące projekty społeczne.

  • Lubię łączyć ludzi robiących ważne rzeczy. Kiedy poznałam Bartka z Fundacji Dobrych Inicjatyw z Małgosią i Agnieszką z Ośrodka Ewaluacji nie spodziewałam się, że za jakić czas będę miała okazję poprowadzić konferencję prezentującą ich wspólny raport „Start w dorosłość”! A temat usamodzielnienia wychowanków instytucjonalnej pieczy zastępczej jest ciągle ważny i sama dużo się dowiedziałam o istniejących wyzwaniach.

  • Na 4ty Warsaw B Corp summit wpadłam niestety tylko na chwilę, w celach towarzyskich, bo obiecałam Pawłowi :), ale zawsze jest to miejsce z dobrą energią i inspiracją.

  • Żałuję, że nie mogłam zostać na całym Philantropy summit, ale liczę że będzie to impreza coroczna.

To był ważny politycznie i obywatelsko rok. Cieszę się, że chociaż trochę mogłam się zaangażować w kampanię i bardzo się cieszę, że Dorota Łoboda została posłanką, a Adam Bodnar senatorem!

Będę trzymać kciuki za ich działania w rządzie i Parlamencie!

W tym roku zaczęłam nową funkcję jako przewodnicząca Rady Programowej organizacji NESsT Polska i mam nadzieję, że moje doświadczenie będzie przydatne we współpracy z przedsiębiorstwami społecznymi czy funduszem impaktowym.

W Szkole Liderów nastąpiła zmiana warty w zarządzie. Kasiu, Przemku – dziękuję Wam za te wszystkie lata! To była wzorcowo przygotowana sukcesja i jestem pewna, że współpraca zarządu (Magdy, Agnieszki i Agnieszki) z Radą będzie owocna, a misja wspierania przywództwa w życiu publicznym realizowana zgodnie z wizją prof. Pełczyńskiego.

To był ostatni rok mojej kadencji w Radzie Centrum Nauki Kopernik, z dumą brałam udział w otwarciu Pracowni Przewrotu Kopernikańskiego, który jest owocem ciężkiej pracy całego zespołu CNK. I tylko ciągle brakuje mi czasu na obejrzenie nowej wystawy…

Skończyłam w tym roku ciekawe projekty doradcze z obszaru ESG, fundraisingu i komunikacji, muszę tylko poprosić moich klientów o zgodę na wykorzystanie zdjęć ;)

Blogerka

To już 4 lata odkąd zaczęłam przygotowywać cotygodniowy wpis na blogu i newsletter #3teksty1akcja. Co tydzień proponuję czytelnikom i czytelniczkom 3 ciekawe teksty z obszaru: CSR/ESG, przywództwo kobiet, filantropia, klimat, innowacje społeczne, organizacje pozarządowe, fundraising oraz 1 wartościową akcję społeczną. W mijającym roku dzięki nowej funkcji newslettera na LinkedInie znacząco zwiększyły się zasięgi.

Myślę o tym co zmienić, ulepszyć w 2023 – jeśli masz jakieś propozycje – napisz do mnie.

A jeśli jeszcze nie subskrybujesz – serdecznie zapraszam!

Dużym przeżyciem był dla mnie wolontariat w czasie akcji Żonkile i obchody 80. rocznicy wybuchu powstania w gettcie warszawskim.

Czytelniczka

To był kolejny dobry rok czytelniczy. O tym jakie książki mnie w tym roku zachwyciły, a jakie nie – możecie przeczytać w Czytelniczym Podsumowaniu 2023.

Lingwistka

Udało mi się utrzymać przez cały rok ciągłość nauki języków z Duolingo. Kontynuuję włoski, hiszpański i francuski, a także jidysz i portugalski, powoli uczę się alfabetów arabskiego i hebrajskiego. Duolingo nadal trafia w moją potrzebę i formę nauki. No i bardzo lubię wspólne zadania do zrobienia ze znajomymi ;), chociaż często miałam na nie mało czasu.

Podróżniczka

Podróżniczo był to rok wspaniały, służbowo i prywatnie zjeździłam kawałek Polski od Szczecina po św. Górę Grabarkę i od Wrocławia po Sopot. Odwiedziłam trzy europejskie stolice i jedną wyspę.

Nie chciałabym też zapomnieć o muzeach i wystawach, które widziałam na trasie, w tym Ai Wei Wei, Monet i Mitchell czy Escher.

Zupełną nowością było dla mnie miejskie balkonowe warzywne ogrodnictwo :), które jak się okazało przyniosło mi dużo dumy, radości i sprawczości. A także refleksje dotyczące ciężkiej pracy rolników i rolniczek zwłaszcza w obliczu nagłych zmian pogody, które mogą zniszczyć całe zbiory (czy wiecie jaki to uczucie, kiedy silny wiatr i deszcze wyrywają Waszą fasolkę?!)

Do kolejnego roku ogrodniczego przystąpię już dużo lepiej przygotowana, mam dużo nowych planów i nasion! :)

Czy to było całe moje życie w 2023? Oczywiście, że nie. Ale to jest ta część, którą chciałam się z Wami podzielić :) Tak samo jak w roku 2022.

Dziękuję wszystkim osobom, które spotkałam w minionym roku dzięki, którym moje życie było lepsze, ciekawsze i miało pozytywny wpływ!

Jestem wdzięczna za wszystko i z ciekawością wchodzę w kolejny rok, do którego jeszcze szukam swojego słowa przewodniego.

Miejcie się dobrze w 2024! I oby planeta i demokracja miały się lepiej…

PS. A jeśli już dobrnąłeś lub dobrnęłaś do końca, to zapisz się do newslettera #3teksty1akcja :)

Newsletter

#3teksty1akcja

by Mirella Panek-Owsiańska

Innowacje społeczne, polityka, odpowiedzialny biznes, organizacje pozarządowe, przywództwo kobiet, fundraising, to tylko niektóre tematy 3 wartościowych artykułów i 1 akcji, do których zachęcam i którymi dzielę się z Wami co tydzień.

Zapisz się!

This will close in 20 seconds

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.ZgodaDowiedz się więcej