Wracam do Was pełna emocji po Europejskim Kongresie Gospodarczym, moderowałam bardzo ciekawe panelez młodymi osobami o pracy, aktywizmie i kompetencjach oraz o tym jak to jest być cyfrowym pokoleniem. Prowadziłam dyskusje i wywiady o ESG i ekonomii społecznej oraz filantropii strategicznej. Wiele refleksji z rozmów na pewno będzie jeszcze wracać w kolejnych postach.
Dzisiaj polecam pierwszy odcinek nowego podcastu #RokAnd, czyli rozmowę prof. Bolesława Roka i Marii Andrzejewskiej z Arturem Nowak-Gocławskim, raport o różnorodności i dyskryminacji w miejscu pracy, polecenia i wspomnienia z Kraju Basków oraz zbiórkę na pomoc Ukrainkom i Ukraińcom dotkniętym skutkami tzw. ustawy wygaszeniowej.
Jeśli rozmawiają ze sobą trzy osoby, które cenię i lubię, a dodatkowo jest to premiera nowego cyklu podcastów, to oczywiście muszę Wam to polecić!
W podcaście #RokAnd – rozmowy o konkurencyjności prof. Bolesław Rok, ALK i Maria Andrzejewska, UNEP/Grid rozmawiają z Arturem Nowak-Gocławskim, prezesem ANG Odpowiedzialne Finanse oraz prezesem fundacji Nienieodpowiedzialni (organizującej wspaniałą coroczną konferencję NNO, na której w tym roku niestety nie mogłam być, bo pokrywała się z EKG, ale już jesteśmy z Arturem umowieni, żeby w przyszłym roku tak nie było!).
- Czy firma jest tylko miejscem pracy?
- Czy da się połączyć zysk, sprawność operacyjną czy zwrot z kapitału z wartościami, wpływem społecznym, myśleniem kategoriami dobra współnego?
- Czy da się systemowo pogodzić sprzeczności pomiędzy oczekiwaniami różnych grup interesariuszy?
Artur zawsze ciekawie opowiada o akcjonariacie pracowniczym i o tym jak taka forma własności działa w ANG. Czy demokracja pracownicza to kolejna utopia? Czy w ANG rośnie sprzedaż i czy są w ogóle jakieś zyski do podziału dla tych 300 współwłaścicieli? I przede wszystkim – jakie i dla kogo są korzyści z takiej organizacyjnej, własnościowej innowacji?
A oprócz tego – czy ANG istnieje po to żeby pracownicy byli szczęśliwi? Czy szczęście pracowników i pracowniczek przekłada się na szczęście założycieli_ek i klientów_ek, a może wprost przeciwnie? Dlaczego warto byłoby usunąć z języka biznesowego termin „zasoby ludzkie”?
W raporcie przygotowanym przez Grupę T2S dotyczącym różnorodności i dyskryminacji w pracy znalazłam ciekawe dane:
Skala dyskryminacji w pracy jest znacząca – niemal połowa badanych (49,8%) doświadczyła lub zaobserwowała dyskryminację w miejscu pracy. Dyskryminacja to powszechnie dostrzegane zjawisko przez pracowników aż 62,6% respondentów było świadkami takich sytuacji w środowisku zawodowym.
Najczęściej wskazywanym obszarem dyskryminacji jest:
- narodowość (56,6%), a następnie
- płeć (41%) oraz
- orientacja seksualna (38,7%).
Dyskryminacja ma często charakter systemowy – ponad połowa respondentów (51,7%) uważa, że występuje zarówno w relacjach między pracownikami, jak i między pracodawcą a pracownikiem.
Rasizm w pracy przejawia się głównie w codziennych zachowaniach, takich jak wykluczanie, ignorowanie czy mobbing, a rzadziej w skrajnych formach przemocy. Stereotypy nadal silnie wpływają na ocenę ludzi w Polsce – aż 82,9% badanych uważa, że społeczeństwo wciąż ocenia innych przez ich pryzmat.
Rasizm jest widoczny w codziennym życiu – 64,4% badanych zauważa jego obecność w przestrzeni publicznej. Co czwarty respondent (25,4%) dostrzega przejawy rasizmu w miejscu pracy, a szkoła, choć wskazana najrzadziej (10,2%), nadal pozostaje ważnym obszarem kształtowania postaw.
Polityki antydyskryminacyjne nie są jeszcze standardem, i choć 57,8% badanych deklaruje ich istnienie w miejscu pracy, to w wielu organizacjach nadal ich brakuje.
Zgłaszanie dyskryminacji jest rzadkością – aż 72,5% respondentów nie zgłosiło ani nie zna przypadków formalnego zgłoszenia takich sytuacji.
Pinchos, Guernica czy mecz Athletic Bilbao? A może muzeum Guggenheima i baskijski sernik? Albo historia ETA?
Po wielu latach wróciłam z radością i ciekawością do Kraju Basków, a w poście na blogu możecie przeczytać o tym, co warto przeczytać i zobaczyć o Kraju Basków.
Chętnie przyjmuję też nowe polecenia książek i miejsc, które warto w tym hiszpańskim regionie odwiedzić.
5 marca 2026 r. weszła w życie tzw. „ustawa wygaszająca” pomoc dla uchodźców z Ukrainy. Politycy zdecydowali, że pomoc mieszkaniowa, 800+ oraz opieka medyczna nie będą przysługiwać uchodźcom i uchodźczyniom niepracującym, czyli akurat tym, którym są najbardziej potrzebne.
Do fundacji Polskie Forum Migracyjne codziennie zgłaszają się osoby z Ukrainy w rozpaczliwej sytuacji:
- Volodymyr, 71 lat, chory onkologicznie, traci prawo do pomocy państwa, a nie ma mowy, by sam wrócił do Ukrainy;
- Nadiia, 74 lata, chora onkologicznie po wycięciu tarczycy i węzłów chłonnych, nie może uzyskać orzeczenia o niepełnosprawności, a onkolog odmawia przyjęcia przez brak ubezpieczenia; nie stać jej na opłacenie wizyty prywatnej;
- Iryna, wdowa, matka trójki dzieci – jednego z uszkodzeniem kręgosłupa, dwójki w procedurze orzeczenia o niepełnosprawności – do tego czasu pozbawiona pomocy;
- Larysa – starsza pani, która straciła prawo do leczenia, a codziennie potrzebuje leków;
- Osoby starsze, schorowane, w trakcie ratującego życie leczenia, z niepełnosprawnościami, matki z kilkorgiem dzieci zostały pozostawione same sobie.
- a także pracowniczka DPS, której serce krwawi, bo musi odsyłać ukraińskich podopiecznych do przytułków dla bezdomnych.
W odczuciu osób, które zainicjowały zbiórkę jest to niegodne i niehumanitarne. Jest też zdradą solidarności z Ukrainą, jaką pokazaliśmy światu po ataku Rosji w lutym 2022 roku.
Oni są w Polsce nie z wyboru, ale dlatego, że w ich kraju trwa krwawa wojna, której stawką jest także nasze bezpieczeństwo. Setki tysięcy ukraińskich uchodźców pracuje w Polsce i dokłada się do gospodarki, generując 2,7 proc. PKB, a wpłata z ich składek zdrowotnych pokrywała z okładem koszty pełnej opieki medycznej wszystkich uchodźców.
Wpłać teraz!
Zebrane środki pzostaną przeznaczone na wsparcie osób w najtrudniejszej sytuacji. Na:
- leki i dostęp do koniecznego leczenia,
- wsparcie w uzyskaniu orzeczenia o niepełnosprawności,
- kryzysowe, krótkoterminowe zakwaterowanie,
- transport w celu uzyskania pomocy,
- indywidualnie dopasowaną pomoc, zgodnie z diagnozą sytuacji konkretnej osoby udzieloną przez naszego pracownika.
Zbiórka na pomagam.pl jest wspólną inicjatywą OKO.press i Fundacji Polskie Forum Migracyjne. Wspierają nas „Kwiatki Polskie” (program TVP Info) i radiowa Trójka.
Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)
Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.
PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!