Marcowy tydzień minął mi m.in. na konsultacjach fundraisingowych z organizacjami w ramach Szkoły Aktywnego Sektora, świętowaniu 10-lecia fundacji Kupuj odpowiedzialnie i wspaniałym wieczornym oprowadzaniu po muzeum Polin dla wolontariuszy i wolontariuszek akcji Żonkile. Czekam też z utęsknieniem na wiosnę!
A dzisiaj proponuję Wam lekturę artykułu o dylematach dotyczących metod działania aktywistów i aktywistek klimatycznych, historię pewnej austriackiej filantropki, podcast o roli wiceprezydenta_ki USA oraz poradnik o neuroróżnorodności.
Czy oblanie obrazu Van Gogha albo pomnika Syrenki Warszawskiej zmniejsza poparcie dla ruchu aktywistycznego? Czym właściwie jest nieposłuszeństwo obywatelskie? Czego uczy historia ruchów społecznych i co można robić lepiej?
Ciekawy artykuł Alicji Jankowskiej o dylematach aktywizmu klimatycznego przeczytacie na portalu Energetyka24:
„W ostatnim czasie słyszeliśmy o licznych przypadkach stosowania obywatelskiego nieposłuszeństwa: oblanie zupą szyby, za którą znajdowała się „Mona Lisa” w Luwrze, podobna akcja ze „Słonecznikami” Van Gogha w National Gallery w Londynie, przyklejanie się do ścian czy ulic przez aktywistów.
Tak akcje w galeriach sztuki komentuje prof. Dana Fisher z Wydziału Socjologii Uniwersytetu Marylandu: „powodem, dla którego wybrali taką formę, jest to, że naprawdę przyciąga uwagę i jest szokująca, dopóki nie wiesz, że dzieło sztuki nie jest niszczone”. Do tej pory nie wykryto uszkodzeń obrazów, ponieważ wszystkie były za osłonami ochronnymi. Jednakże ta informacja może nie być już na tyle nośna, by dotrzeć do szerszej publiki.
Dr Jacek Olender specjalizujący się w materiałoznawstwie i konserwacji zabytków uważa, że jeśli szyby ochronne były nieszczelne mogło dojść do pewnych niewielkich uszkodzeń, np. związanych ze zmianą wilgotności, które uwidocznią się dopiero po czasie.
Niektórzy eksperci krytykowali te działania jako pozbawione logiki, ponieważ przesłanie może być niejasne dla osób postronnych.
Dlaczego właściwie to robią? Dr Morgana Lizzio-Wilson wykładająca na University of Exeter twierdzi , że: „kiedy ludzie czują, że ich aktywizm w obronie jakiejś kwestii zawodzi, są znacznie bardziej skłonni do stosowania radykalnych taktyk”. „To właściwie zrozumiałe, że wielu aktywistów klimatycznych skłania się ku temu, ponieważ czas ucieka” – dodaje.”
Austiaczka Marlene Engelhorn ma 31 lat, jest spadkobierczynią dużej fortuny i wzywa rząd do opodatkowania osób takich jak ona. Żeby rozdzielić 25 milionów, które odziedziczyła po babci stworzyła Dobrą Radę Redystrybucji złożoną z 50 losowo wybranych osób z Austrii. Sama Marlene zamierza znaleźć „normalną” pracę. Jej historię znajdziecie w artykule The Guardian:
“I see that a lot of people are fixated on what has to come out at the end,” said Engelhorn. “The fact alone that there are people willing to do this work, willing to commit their weekend – six freakin’ weekends – to discussing with strangers about whether or inequality is just, and what to do about it … It should feed this hope that democracy is far from dead.”
Educated in private schools and surrounded by other wealthy people for much of her life, her strong views on what she called the “illegitimate power” wielded by the wealthy took 20 years to coalesce. “This is how being rich and being born rich, especially, works,” she said. “Because it’s normal to you. To you, it’s like everybody’s rich. Like, why would someone not be?”
Czy tak będzie wyglądała nowa filantropia młodych, zamożnych Europejczyków i Europejek?
W roku wyborów prezydenckich w USA nieco zaniedbałam wątki polityki amerykańskiej, którą obserwuję od czasów kampanii Billa Clintona (mam jeszcze całą teczkę papierowych wycinków z 1992 roku ;) Ale do listopada mamy jeszcze trochę czasu, więc ten temat na pewno będzie się jeszcze pojawiał na blogu.
„Jestem nikim, ale mogę stać się wszystkim” miał powiedzieć John Adams, pierwszy wiceprezydent Stanów Zjednoczonych. Zachęcam Was do posłuchania tego odcinka podcastu Magdaleny Górnickiej-Partyki pt. „Stan wyborczy”, która śledzi tegoroczną kampanię i ciekawie komentuje bieżące wydarzenia.
Z tego odcinka dowiecie się m.in.:
- czy Donald Trump mógłby zostać wiceprezydentem u boku Joe Bidena?
- czego nie wiedział Harry Truman jako wiceprezydent Franklina Delano Roosevelta?
- czemu Kamala Harris nie była oczywistym wyborem na wiceprezydentkę?
- jakie kompetencje wiceprezydenta_ki określa konstytucja USA?
Spektrum wrażliwości przygotowało „Neurodiversity Insight”, który w przejrzysty i zwięzły sposób wyjaśnia, czym jest neuroróżnorodność i dlaczego jest ważna dla rozwoju organizacji.
Dorota Bartosiak, Bernadetta Bieszczanin i Katarzyna Śledziewska przygotowały przewodnik, który w skondensowanej formie dostarcza podstawowych informacji mających na celu rozwianie nagromadzonych mitów, spekulacji i stereotypów dotyczących neuroróżnorodności.
Neurodiversity Insight jest dostępny bezpłatnie dla wszystkich osób i firm.
Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)
Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.
PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!