To był tydzień, w którym pochłonęły mnie kwitnące magnolie i wiśnie i zaczęłam się zastanawiać czy zamiast 3 tekstów nie przesłać Wam album z kwiatami, które udało mi się uwiecznić w Powsinie i innych miejscach Warszawy, ale przecież nie zapisywaliście się na newsletter botaniczny ;) Oprócz tego nagrałam podcast, udzieliłam wywiadu, który będzie elementem nowej publikacji, zagłosowałam, odebrałam swój pakiet wolontariuszki akcji Żonkile i udało mi się ukryć urodziny, bo nie miałam w tym roku ochoty na ich huczne świętowanie.
A dzisiaj artykuł o potencjalnych kandydatkach na stanowisko kolejnej Sekretarz Generalnej ONZ, podcast z Kubą Wygnańskim o samorządności, samorządach i wyzwaniach, które stoją przed Polską lokalną, raport fundacji Climate Strategies Poland o dekarbonizacji firmy oraz OSTATNI dzień, w którym możecie zagłosować i zadecydować kto dostanie Nagrodę Karty Różnorodności.
Moja przyjaciółka, która współpracuje na co dzień z ONZ podrzuciła mi artykuł obrazujący ciekawą dyskusję toczącą się w ramach tej organizacji odnośnie stanowiska Sekretarza Generalnego.
Co musi się stać, żeby na czele Narodów Zjednoczonych stanęła kobieta?
Michelle Bachelet, dwukrotna prezydentka Chile i była Komisarka UN ds. praw człowieka, Mia Mottley, premierka Barbados, María Fernanda Espinosa Garcés, była ministra spraw zagranicznych Ekwadoru i prezydentka Zgromadzenia Ogólnego ONZ i Amina Mohammed, wice Sekretarz Generalna i była ministra środowiska Nigerii dostały w wewnętrznym sondażu najwięcej głosów.
„After nearly 80 years, the male monopoly of the UN’s highest office must end,” Marissa Conway, chief executive of UNA-UK, wrote in an email to PassBlue. “It’s time for member states to walk the gender equality talk and appoint a woman Secretary-General. States must take this opportunity to help restore faith in the UN and demonstrate that diverse and inclusive leadership is vital to achieving a more equal, sustainable, and peaceful world.”
O innych potencjalnych kandydatkach przeczytacie w artykule PassBlue, a dyskusję o przywództwie w ONZ z pewnością będę śledzić.
Wiecie, że Kuby Wygnańskiego zawsze warto słuchać, a zwłaszcza kiedy znamy już wyniki wyborów samorządowych.
O tym:
- jak rozumieć subsydiarność,
- dlaczego potrzebujemy roztropności,
- dlaczego w ponad 400 miastach w Polsce nie zgłoszono żadnego kontrkandydata_ki na stanowisko wójta, burmistrza czy prezydenta,
- czy identyfikacje partyjne pomagają,
- o tyranii kuzynów,
- dlaczego jesteśmy państwem przesztywnionym,
- o dobru wspólnym,
- czy burmistrzownie mogą rządzić światem
i nie tylko mądrze opowiada Kuba w podcaście Więzi.
Posłuchajcie!
Fundacja Climate Strategies Poland testowała moją cierpliwość tym raportem ;), ale nareszcie jest i warto się z nim zapoznać.
W raporcie „Samo raportowanie nie ochroni klimatu. Dekarbonizacja firmy – konkurencyjność klimatyczna 2.0” pokazano rosnącą lukę w zakresie zarządzania klimatycznego i realnej dekarbonizacji polskich firm względem ich zagranicznych partnerów i konkurentów.
Jak czytamy w raporcie, polscy przedsiębiorcy czekają na rozwiązania systemowe, tymczasem realna zmiana wymaga proaktywnego przygotowania się na warunki konkurencyjne i jest możliwa tylko dzięki zaplanowaniu i wdrożeniu rzeczywistej dekarbonizacji firmy.
Autorzy i autorki raportu stawiają tezę, że na samym wzroście świadomości i raportowaniu klimatycznym wyzwanie się nie kończy. To dopiero punkt wyjścia do dalszych, realnych działań. Tej świadomości wciąż brakuje polskim firmom, co może osłabiać ich pozycję konkurencyjną.
Raport stanowi próbę odpowiedzi na pytania, w jakim punkcie znajduje się dziś polski biznes, jeśli chodzi o zrozumienie zmiany klimatu i jej wpływu na rzeczywistość, a także na ile skutecznie raportuje swoje działania. Czy jest gotowy do włączenia wątków klimatycznych do swoich strategii oraz realnego dekarbonizowania swojej działalności? A przede wszystkim – co konkretnie powinien robić w zakresie realnej dekarbonizacji firmy i jak należy się do tego zabrać.
Celem raportu jest też pokazanie praktycznego wymiaru dekarbonizacji firmy w Zakresie 1 i 2 oraz zmobilizowanie polskich firm do zarządzania emisjami w Zakresie 3.
Raport można bezpłatnie pobrać na stronie Fundacji.
Nagroda Karty Różnorodności przyznawana jest firmom, organizacjom, samorządom i instytucjom aktywnym w zakresie upowszechniania wartości DEI (diversity, equity, inclusion – różnorodność, równość, włączanie) w Polsce, w tym w szczególności w obszarze promocji i zarządzania różnorodnością w miejscu pracy.
Głosowanie internatów i internautek trwa do 10 kwietnia 2024 r.
Do tegorocznej edycji przesłano 129 zgłoszeń. Swoje inicjatywy z obszarów różnorodności, równości i włączania mogły zgłaszać firmy o dowolnej wielkości, samorządy, organizacje pozarządowe, uczelnie wyższe, instytucje kultury oraz instytucje publiczne.
Nagrody Karty Różnorodności zostaną przyznane w trzech kategoriach:
- DEI w biznesie,
- DEI w sektorze pozabiznesowym
- DEI w samorządach.
W kategorii DEI w biznesie zostaną wyłonieni laureaci_tki w obszarach:
- Partnerstwo – nagroda za współpracę międzysektorową przy realizacji działań na rzecz zarządzania różnorodnością.
- Aktywizm korporacyjny – nagroda za zabranie głosu w sprawie ważnej społecznie
- Prawa dziecka w biznesie – nagroda za respektowania praw dzieci w kontekście oddziaływania podmiotu.
- Wolontariat pracowniczy – nagroda za projekt wolontariacki związany z zarządzaniem różnorodnością.
- Nowatorskie podejście – nagroda za nowatorskie działanie na rzecz zarządzania różnorodnością.
Przeczytaj zgłoszone projkty i zagłosuj dzisiaj!
Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)
Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.
PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!