Tym razem wracam do Was prosto ze zlotu 30.edycji Szkół Liderów i Liderek Politycznych, zorganizowanego przez fundację Szkoła Liderów. Wspaniale było spotkać się z wieloma dawno niewidzianymi znajomymi (kilka osób przyznało, że lubi i czyta ten newsletter, co daje mi trochę motywacji do jego pisania w chwili, kiedy wolałabym skończyć oglądanie serialu „Wielka woda” ;). Głównym tematem zlotu był klimat, o którym dyskutowaliśmy i debatowaliśmy z punktu widzenia osób zaangażowanych w politykę, samorząd, biznes i organizacje społeczne. Obiecałam sobie, że tematy klimatyczne będą się częściej pojawiać, bo choć zgadzam się, że jest to teraz najważniejsze zagadnienie dla ludzkości, sama za rzadko o nim piszę.
A dzisiaj kilka myśli prezesa Oxfamu w Wielkiej Brytanii w związku z 80-leciem tej organizacji, jak wygląda panel obywatelski, czym jest ubóstwo energetyczne i co możemy z nim zrobić oraz raport Connected Crisis Edelmana, który pokazuje różnice pomiędzy oczekiwaniami od biznesu ze strony różnych pokoleń konsumentów i konsumentek. Wesprzyjcie też kobiety z Wenezueli, które pracują przy produkcji czekolady.
TEKST 1, czyli 80 lat Oxfamu
Znana i zasłużona, choć nie wolona od kontrowersji organizacja Oxfam obchodzi 80-lecie. Prezes brytyjskiego oddziału, Dhananjayan Sriskandarajah zastanawia się jakie trzy idee najbardziej wpłyną na przyszłość organizacji:
„The old INGO model: a paternalistic charity in the global north “saving lives” in the global south; often dependent on official development assistance; crowding out local organisations and disempowering the very people it is supposed to help – has always been broken. (…)
I’ve just come back from Somalia, which is in the midst of the worst drought for 40 years driving widespread hunger. The people I met there have done almost nothing to cause climate change, yet, when climate disaster breaks, Oxfam and others must currently resort to begging donors to help us respond, as famine looms. Instead, we need to tax those responsible for climate change, in other words we need reparative justice, not charity after the fact.
That might take the form of a windfall tax on energy companies or large food traders that goes into a global trust fund to pay for loss and damage caused by climate change or for humanitarian response. Just as America had a Marshall Plan for Europe at the end of the Second World War, we need a global Marshall-type Plan that is equal to our biggest global challenges.
Such a plan will, I believe, require a new global financial architecture. The Bretton Woods institutions, the IMF and World Bank, might have been fit for the 20th century but they’re not doing a great job in the 21st.”
TEKST 2, czyli ubóstwo energetyczne
W ten weekend odbywał się w Warszawie ogólnopolski panel obywatelski zorganizowany przez fundację Stocznia w ramach projektu Narada Obywatelska o kosztach energii. Na stronie projektu znajdziecie bardzo dużo wiedzy zarówno o merytoryce jak i samym procesie narad i paneli obywatelskich, można też odtworzyć sobie nagrania panelu na YT.
„Ubóstwo energetyczne to sytuacja, w której nie jesteśmy w stanie ogrzać mieszkania i w wystarczającym stopniu korzystać z urządzeń elektrycznych. Jest to ważny problem, który dotyka bezpośrednio aż 10% polskiego społeczeństwa, a pośrednie konsekwencje tego zjawiska – zła jakość powietrza czy obciążenie systemu ochrony zdrowia – dotyczą zdecydowanie szerszej grupy osób w Polsce.
Ubóstwo energetyczne powstaje na styku niskich dochodów, wysokich wydatków na energię i złego stanu technicznego budynku. Problem ten dotyka przede wszystkim osób mieszkających w starych budynkach poza zasięgiem sieci ciepłowniczej, głównie w domach jednorodzinnych ogrzewanych indywidualnie i na terenie małych miejscowości. Jest też bardziej dotkliwy wśród emerytów i emerytek oraz osób z niskimi dochodami.
Rozwiązując problem ubóstwa energetycznego musimy przede wszystkim dążyć do tego, by zapewnić dostęp do energii, która będzie tania, czysta i oparta na zrównoważonych źródłach. Można to po części osiągnąć samemu np. inwestując w ocieplenie budynku i efektywne źródło ciepła. Dla osób dotkniętych problemem ubóstwa energetycznego takie inwestycje są możliwe tylko przy zapewnieniu odpowiedniego wsparcia. Dlatego potrzebne są zarówno programy wsparcia, jak i edukacja zwiększająca świadomość korzystania z energii – nieprzegrzewanie pomieszczeń, wyłączanie urządzeń, które nie są używane, czy zwracanie uwagi na ich wysoką efektywność energetyczną, które pomoże zmniejszać koszty energii w każdym gospodarstwie domowym.”
TEKST 3, czyli czego oczekujemy od biznesu
Niedawno ukazał się ciekawy raport Connected Crisis agencji Edelman, w którym znajdziemy ciekawe wnioski dotyczące oczekiwań konsumentów i konsumentek wobec firm. Jak pisze portal Proto.pl:
„54 proc. badanych oczekuje, że marki, u których kupują, będą informowały o aktualnych kwestiach społecznych. Jako najważniejsze problemy wskazano rosnące koszty utrzymania, stopy inflacji oraz niedobory żywności i towarów.
66 proc. badanych zgadza się ze stwierdzeniem „Gen Z ma podwyższone oczekiwania wobec marek i korporacji, co sprawiło, że trudno mojej firmie wiedzieć, kiedy i jak zająć odpowiednie stanowisko”. Z kolei 71 proc. zgadza się ze stwierdzeniem, że nad pokoleniem Z jest trudno nadążyć oraz do niego dotrzeć.
Co to może oznaczać dla biznesu?
„Make sure you understand your stakeholders and audiences, and align the crisis function to this changing, Gen Z-influenced landscape by evolving your organization’s crisis insights, preparation, planning and execution capabilities.
Place integrity and dependability at the core of your crisis response activities, and ensure they are reflected in actions as well as words. Be honest and be prepared to follow up on commitments you set.”
INICJATYWA TYGODNIA, czyli czekolada z misją
W Wenezueli 70% kobiet samotnie wychowuje jedno lub więcej dzieci. Żyją na granicy ubóstwa, nie dlatego, że nie chcą pracować, ale dlatego, że mając małe dzieci nie mogą sobie pozwolić na dojazdy do miast, a tylko tam mogłoby znaleźć pracę. Czy może być gorszego niż brak alternatywy?
Izabela Stachowicz to doktorka nauk biologicznych z Wenezuelskiego Instytutu Badań Naukowych w Wenezueli założyła grupę Network of Conserved Areas (Red de Areas Conservadas en Venezuela) w Wenezueli, aby wspierać prywatne i społeczne inicjatywy w zakresie ochrony środowiska i ochrony gatunków wykorzystując zrównoważony rozwój i aktywnie angażując lokalną społeczność.
Teraz organizuje zbiórkę, którą możesz wesprzeć!
Szuka wsparcia dla kampanii dla kobiet, które dzięki produkcji czekolady i rękodzieła są w stanie zdobyć środki na życie i przywrócić wiarę w swoje możliwości. Oferuje FORMy poliwęglanowe i inne niezbędne artykuły, aby samodzielnie z masy kakaowej mogły wytwarzać i sprzedawać unikatowe pralinki w formie różnych gatunków zwierząt np. tapira amerykańskiego, pumy, ocelota czy małpę kapucynkę.
Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)
PS. Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.
Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera, żeby otrzymywać maila o nowych wpisach.