Listopad to kolejny miesiąc wielu wydarzeń z obszaru ESG, na wspaniałej konferencji Ashoki o tempie zmiany świata spotkałam wielu znajomych i wysłuchałam bardzo ciekawych głosów np. o różnicach w przyjmowaniu ukraińskich i romskich uchodźczyń, o partnerstwach dużych zachodnich i małych polskich organizacji humanitarnych, dostępności wydarzeń dla Głuchych oraz że „budżet to jest matematyczny wyraz Twoich wartości”. Debatowałam też o znaczeniu reprezentacji na Forum Inkluzywności, wspaniałym wydarzeniu (chyba pierwszej konferencji biznesowej prowadzonej przez drag queen!) i byłam na wernisażu nowej wystawy „Trucizny. Supermoce natury” w Centrum Nauki Kopernik (bardzo ciekawa!).
A dzisiaj polecam cały numer czasopisma „Człowiek i relacje” o zatrudnianiu osób neuroatypowych, podcast z Arturem Nowak-Gocławskim z ANG o tym czy biznes powinien reagować na problemy społeczne, artykuł o tym co daje edukacja ekonomiczna dziewczynek. Bardzo polecam też serial Matki pingwinów na Netflixie.
Ten numer czasopisma „Człowiek i relacje” w całości dotyczy zatrudnianiu osób neuroatypowych, wśród ciekawych artykułów polecam „Neuroinkluzywność w miejscu pracy” Patrycji Korczyńskiej:
„Skoro dbałość o bioróżnorodność jest podstawą odporności ekosystemów, to proponuję oprzeć rezyliencję zespołów i całych organizacji na odtworzeniu różnorodności naszego ludzkiego funkcjonowania. Wierzę, że tak jak w fizycznych ekosystemach różne organizmy potrafią mieć skrajnie różne potrzeby, które system „godzi”, tak samo jako ludzie neuroatypowi i neurotypowi, jesteśmy w stanie stworzyć środowisko pracy, które „uniesie” potencjał i wyzwania różnorodności.(…)
Stabilne warunki do zakorzeniania neuroinkluzywności w firmach zapewnią przede wszystkim zmiany systemowe. Łatwiej je wprowadzić, gdy w strategii organizacji występuje dbałość o doświadczenie pracownika lub wspieranie różnorodności. Daje to podstawy do przejrzenia procesów wewnętrznych pod kątem inkluzywności. W ramach takiego audytu warto, żeby organizacja zadała sobie następujące pytania:
1. Czy wiemy, jak codzienne warunki pracy (od tych fizycznych, po dostępne w środowisku zdalnym) wpływają na działanie układów nerwowych naszych pracowników, ze szczególnym uwzględnieniem neuroatypowości?
2. Czy sposoby zarządzania pracownikami uwzględniają ich możliwości, talenty oraz ograniczenia związane z funkcjonowaniem układów nerwowych?
3. Czy rekrutujemy, zatrudniamy i wprowadzamy do organizacji w sposób przyjazny osobom neuroatypowym?
4. Czy praktyki z obszaru rozwoju pracowników uwzględniają specyfikę funkcjonowania różnych neurotypów?”
Artura znam od wielu lat i polecam Wam ten podcast o roli i odpowiedzialności biznesu z perspektywy praktyka (i marzyciela, wbrew temu co napisała redakcja Biznesu bez lukru ;)
- Dlaczego Artur nie lubi słów pracownik i pracodawca?
- Czy spółdzielnia to dobry model biznesowy dla współczesnych przedsiębiorców i czy trudno podejmuje się w niej kluczowe decyzje?
- W jaki sposób radzi sobie z presją i stresem w biznesie oraz dlaczego często spotkać można go ostatnio w Puszczy Białowieskiej?
- Jak buduje się zaufanie w branży finansowej?
- Dlaczego ANG rezygnuje ze sprzedaży niektórych produktów, mimo, że byłyby one bardzo zyskowne?
Posłuchajcie, bo warto :)
„- Inwestowanie w kobiety to podstawa inteligentnej gospodarki, a inwestowanie w dziewczynki, zaczynając od najmłodszych lat, to jeszcze mądrzejszy ekonomiczny ruch.”
To słowa Ngozi Okonjo-Iweala, ekonomistki Banku Światowego, a od 2021 dyrektorki generalnej Światowej Organizacji Handlu – tym cytatem zaczyna się artykuł Zofii Karaszewskiej na portalu wiedzowym Fundacji Kosmos dla Dziewczynek (zawsze bliskiej mojemu sercu). W artykule znajdziecie bardzo dużo ciekawostek i badań naukowych:
„Michael Kremer, ekonomista z Harvardu, w ramach projektu badawczego realizowanego w Kenii sprawdzał, jak zachęcić dziewczynki do nauki. Naukowiec przeanalizował sześć różnych podejść do poprawy wyników edukacyjnych – począwszy od bezpłatnych podręczników, po programy stypendialne różnego typu. Okazało się, że wsparciem, które przyniosło najlepsze rezultaty i podniosło wyniki uczennic, było zaoferowanie dziewczętom, które uzyskały najlepsze oceny na testach w szóstej klasie, stypendium w wysokości 19 dolarów miesięcznie przez kolejne dwa lata ich nauki (w siódmej i ósmej klasie).
Kremer zbadał też, że zaledwie jeden dodatkowy rok nauki w szkole średniej zwiększa potencjał zarobkowy dziewcząt aż o 15–25%. Dla Kenii oznaczałoby to niesamowity wzrost gospodarczy: gdyby wszystkie kenijskie uczennice ukończyły szkołę średnią, dochód narodowy mógłby wzrosnąć o 3,4 miliarda dolarów rocznie! A do tego dziewczęta, które dłużej się uczą, wspierają później uzyskaną wiedzą całe społeczeństwo.”
Na Netflixie pojawił się właśnie serial „Matki pingwinów”, który chciałam Wam bardzo polecić. Świetna obsada dorosłych i dzieci, dobry scenariusz, a przede wszystkim temat rodziców dzieci z niepełnosprawnościami pokazany we wciągający sposób.
To serial, na którym można się śmiać i płakać, ale też zobaczyć chociaż małą namiastkę problemów, przed którymi stoi wielu rodziców w Polsce. W komentarza pisali, że i tak wizja ich życia jest bardzo wygładzona, ale jeśli to pozwoli zrozumieć ile zmian systemowych potrzebuje polski system edukacji, zdrowia i opieki, to dobrze, że taki film powstał.
Ja czekam z niecierpliwością na drugi sezon!
Jeśli poczułaś, poczułeś się zainspirowana_y tym newsletterem i jego treściami, możesz postawić mi kawę :) Pijam i espresso i cappuccino, a latem iced coffee :)
Wykład? Warsztat? Szkolenie? Moderacja? Wszystko możliwe online. Zobacz jak możemy współpracować.
PS. Poczytaj inne wpisy na blogu albo zapisz się do newslettera!